มารที่รวบรวมความสามารถของสิบสองเทพอสูรไว้ จอมมารทุกตัวรวมกันก็มิอาจสู้เขาไม่ได้!”“สิบสองเทพอสูรหรือ” เยี่ยนอวี๋รู้ว่าที่ตี้อั้นพูดถึงคือสิบสองเทพมาร หากเป็นความจริง แสดงว่าแดนมืดวิญญาณอสูรเกิดเรื่องผิดปกติแล้ว เพียงแต่ไม่รู้ว่าเทพบนสวรรค์เก้าชั้นฟ้ารู้หรือยังนอกจากนี้ เหตุใดไข่ที่นาง ‘เก็บ’ ได้ จึงมีกลิ่นอายของจักรพรรดิอสูรอยู่ ดูท่ากลิ่นอายแปลกประหลาดก่อนหน้านี้ที่นางสัมผัสได้คงมาจากจักรพรรดิอสูรตนนั้นแล้ว แต่นางก็จับกลิ่นอายของสิบสองเทพมารที่กล่าวถึงไม่ได้เลย ดังนั้น…“เมื่อแก้ไขปัญหาเรื่องร่างแยกแล้ว เราไปหาจักรพรรดิอสูรตนนี้เสียหน่อยก็ดี” หรงอี้พูดสิ่งที่เยี่ยนอวี๋คิดในใจออกมา“อืม” เยี่ยนอวี๋คิดว่าไม่ว่าฝ่ายนั้นจะมีความสามารเช่นใด ถึงอย่างไรก็ต้องตรวจสอบให้มั่นใจเสียก่อนว่ามันเป็น ‘สายพันธุ์’ ใด มิเช่นนั้นรู้สึกแปลกอย่างไรชอบกลทว่าเยี่ยนเสี่ยวเป่าไม่ได้คิดมากมายเช่นนั้น เขาชี้ไปที่ไข่ใบยักษ์ที่กำลังจะแตกออกใบนั้นและถามท่านแม่ของเขา “ออก?” จะออกมาเมื่อไหร่หรือขอรับ เสี่ยวเป่าอยากเล่นด้วย
เยี่ยนอวี๋เข้าใจ “ใกล้แล้ว” เมื่อเข้าไปยิ่งลึก ไข่ใบนี้ก็ยิ่งถูกฟูมฟักได้เร็วขึ้นความจริงก็เป็นดังเช่นนั้น เมื่อตี้อั้นพาทั้งครอบครัวมาถึงบริเวณเขตใจกลางแดนมืด ไข่ใบยักษ์ก็เกิดเสียงแตกดังขึ้น หากไม่ใช่เพราะหรงอี้กางม่านกันเสียงของมันไว้ คงสร้างปัญหาไม่น้อย และในครานี้เอง…บรู๊ววว!บรู๊ว! บรู๊ว…วี้ด
