มคนรวมถึงอสูรตี้อั้นที่กล้าๆ กลัวๆ มองไปที่ ‘มัน’ แล้วจากนั้น…
“?”ตี้อั้นคิดว่ามันไม่เห็นอะไรเลย!เยี่ยนอวี๋กะพริบตาอย่างเหลือเชื่อเยี่ยนเสี่ยวเป่ารู้สึกประหลาดปนดีใจ “ลูก ไก่!”ใช่แล้ว ไข่ใบมหึมาและเปลือกแข็งมากใบนี้ สุดท้ายลูกไก่สีเหลืองนวลตัวหนึ่งก็ถูกฟักออกมา“เอ่อ”หรงอี้เองก็ไม่คิดว่าลูกไก่จะถูกฟักออกมาถึงอย่างไรเพียงแค่มองไข่ใบยักษ์ใบนั้นก็รู้ได้ว่ามันสามารถฟักปีศาจที่มีขนาดใหญ่เท่ามนุษย์สองถึงสามคนออกมาได้ อีกทั้งกลิ่นอายยังซับซ้อน มีพลังชีวิตแรงกล้า แต่แล้ว… กลับกลายเป็นเพียงเปลือกนอกเท่านั้นจิ๊บ!ลูกไก่สีเหลืองนวลกระโดดไปอยู่ต่อหน้าเยี่ยนอวี๋ เยี่ยนอวี๋ที่ไม่ทันตั้งตัวก็ถูกลูกไก่กระโดดเข้าใส่ และลูกไก่ตัวนั้นยังเรียก “แม่!”หรงอี้ “…”เยี่ยนเสี่ยวเป่า [○･｀Д´･○]
เขาเบิกตาโตอย่างโมโหและคว้าหมับไปที่ลูกไก่สีเหลืองนวลตัวนั้นทันที “ไม่! ไม่ใช่! แม่ ของเป่า!” เสี่ยวเป่าโมโหจนไม่เรียกว่า ‘แม’ในที่สุดเยี่ยนเสี่ยวเป่าก็เรียก ‘แม่’ เขาโกรธจัด!“แม่! แม่! แม่!” ลูกไก่สีเหลืองนวลกลับบอกว่านี่คือแม่ของมัน!จากนั้นหรงอี้ก็ควักลูกไก่ตัวนั้นจากมือของเด็กน้อยมา “ผิดแล้วนางคือเจ้านายของเจ้า! ไม่ใช่แม่ เข้าใจหรือไม่”ลูกไก่สีเหลืองนวลที่อ้าปากก็จะเรียกแม่อีกครั้งก็สัมผัสถึงแรงกดดันมหาศาลจากหรงอี้ทันที! ทำเอามันตกใจจนขนลุกชัน พูดตะกุกตะกักว่า “เจ้า นาย…”“ใช่แล้ว ข้าคือเจ้านายของเจ้า ไม่ใช่แม่ของเจ้า”
