น ‘เขา’ จึงยังไปไหนไม่ได้”เยี่ยนอวี๋จึงถามว่า “ต้องทำลายอักษรเหล่านั้นที่นี่จึงจะออกไปได้?”“อืม” หรงอี้พยักหน้า “ที่แห่งนี้มีความพิเศษ เนื่องจากอากาศเต็มไปด้วยพลังของเทพเสื่อมทราม ซึ่งสามารถทำลายอักษรศักดิ์สิทธิ์ได้ในระดับหนึ่ง ทำให้ ‘เขา’ มีโอกาสหนีไปได้”เรื่องนี้เยี่ยนอวี๋รู้ดี แต่นางอยากถามว่า “เช่นนั้นตอนนี้จะตาม‘เขา’ อย่างไร เจ้ายังสัมผัสเขาได้หรือไม่”“ตอนนี้สัมผัสไม่ได้ชั่วคราว อักษรโบราณไม่เพียงผนึกเขาไว้มันยังผนึกการรับรู้ระหว่างเขาและข้าไว้ด้วย ข้าถึงกับสงสัยว่าหลังจากที่เขาไม่สามารถทำลายผนึกอักษรโบราณแล้ว เขาก็จงใจ
เคลื่อนย้ายอักษรโบราณที่อยู่บนโลงศพไปบนร่างกายของตนเอง”หรงอี้เดาเยี่ยนอวี๋พยักหน้าเห็นด้วย “หากเป็นเช่นนี้ ‘เขา’ จึงจะคล่องตัวดีกว่าซ่อนตัวอยู่ในโลงศพทุกวัน แต่ว่าในเมื่อ ‘เขา’ จำเป็นต้องทำลายผนึกให้สิ้นซาก เช่นนั้นก็ควรหายตัวเข้าไปส่วนลึกของแดนมืดวิญญาณอสูร พลังควบคุมพลังศักดิ์สิทธิ์ของที่นั่นแข็งแกร่งกว่า”“อืม” หรงอี้เองก็เห็นด้วย ทว่า…“พื้นที่ของแดนมืดวิญญาณอสูรซับซ้อนวุ่นวาย ยิ่งลึกยิ่งซับซ้อนเจ้าจะใช้วิชาหายตัวเช่นเมื่อครู่นี้ไม่ได้แล้ว” เยี่ยนอวี๋พูดถึงปัญหา ในขณะเดียวกันก็เสนอแผนแก้ไขให้ “มีอสูรชนิดหนึ่งในแดนมืดชื่อว่าตี้อั้น มันคล่องแคล่วว่องไวมาก สามารถหลบหลีกพื้นที่วุ่นวายได้แต่กำเนิด เราไปหามันได้”“เจ้าหมายถึงตัวที่อยู่ข้างหน้าน่ะหรือ” หรงอี้ชี้ไปข้า
