ึงถามว่า “…เมาโร บรรพบุรุษเทียแมทรึ”“ใช่แล้ว! กลัวแล้วล่ะสิ!” อสูรตี้อั้นถลึงตากลมโตสีเลือดมองพวกเขาอย่างได้ใจ “อย่าหาว่าข้าพูดเลย ในแดนมืดวิญญาณอสูร ราชาของพวกข้าเป็นยอดนักรบอันดับหนึ่ง! ปกป้องลูกน้องเป็นอย่างดีหากเจ้ากล้าแตะต้องข้า ข้า…”“พอเถอะ ในสูตรอาหารของจอมมารตระกูลหลัว ตี้อั้นอยู่ในรายการแรก”“ข้า…” อสูรตี้อั้นสะดุ้งโหยง “จะ เจ้ารู้ได้อย่างไร” นี่มันเป็นความลับเชียวนะ! อย่างน้อยก่อนที่มันจะถูกจับไปเมืองมาร มันก็ไม่เคยรู้มาก่อนเลย!“ข้าก็ไม่อยากทำให้เจ้าลำบาก ขอเพียงแค่เจ้าพาพวกข้าเข้าไปในเขตใจกลาง ข้าจะช่วยทำลายร่องรอยเอง เจ้าจะได้ไม่ถูกจับกลับไปตุ๋นเป็นอาหาร” เยี่ยนอวี๋กล่าว“เจ้า…” อสูรตี้อั้นตอบอย่างไม่ลังเล “ก็ได้! ขึ้นมาเถอะ ข้าพาพวกเจ้าไปเอง!” มีหลายคนย่อมช่วยเบี่ยงเบนความสนใจได้ ไม่แน่ว่าถึงเวลาถูกตามล่าจริงๆ จะได้หนีทัน
ในฐานะที่เป็นอสูรที่ ‘มีสมอง’ มากที่สุดในแดนมืดวิญญาณอสูรอสูรตี้อั้นไม่ใช่อสูรประเภทที่มีฝีมือการต่อสู้นัก ซึ่งก็เดาได้จากหน้าตาของพวกมันเมื่อตี้อั้นอสูรตกลง หรงอี้จึงปลดผนึกให้ ตี้อั้นตัวนั้นก็ไม่ได้หนีไปอีกแล้ว มันขยายร่างเป็นเต่าตัวใหญ่“ขึ้นมาเลย!”“ว้าว…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าบินไปเป็นคนแรก เขายื่นมือไปดึงเกราะของตี้อั้นดึงจนตี้อั้นรีบห้ามปราม “ท่านปู่น้อย! ข้ายอมเรียกเจ้าว่าปู่น้อยแล้ว! หยุดรังแกข้าเสียทีได้หรือไม่”“ไม่!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าดึงดัน!ตี้อั้น “
