ทั้งยังเห็นว่ามันคือแมวเหมียวสีขาวตัวน้อยตัวหนึ่ง?! “อ้ะเนะ!?”
เยี่ยนเสี่ยวเป่ าสายตาดีมาก เขาเองก็เห็นแล้วเช่นกัน ถึงแม้ใน ‘สายตา’ ของเขา แมวเหมียวสีขาวจะ ‘บิน’ หายไปอย่างรวดเร็ว แต่ เขาก็เห็นมันแล้ว!
จากนั้นเยี่ยนเสี่ยวเป่ าก็ทาท่าจะบอกท่านพ่อของเขาอย่าง ตื่นเต้นดีใจว่าเขาอยากได้แมวเหมียวตัวน้อยตัวนั้น แต่ท่านแม่ของ เขาก็รัดตัวเขาไว้แล้ว “ชู่ว์ อย่าเพิ่งรบกวนท่านพ่อของเจ้า”
เยี่ยนเสี่ยวเป่ าคอตก เขามองไปทางที่แมวเหมียวตัวน้อยบินไป เห็นได้ชัดว่าเขายังอยากดูแมวเหมียวตัวนั้นอีก แต่เขาก็ไม่เห็นมัน แล้ว
ทว่าเยี่ยนอวี๋มองเห็นว่าแมวเหมียวน้อยประณีตตัวนั้นบัดนี้บินไป อยู่เหนือเมืองหลวงแล้ว อีกทั้งขณะที่อสูรนรกโผล่ศีรษะออกมา นั่นเอง…
เมี้ยว!
แมวเหมียวที่ดูเป็ นแมวตัวน้อยตัวนั้นก็ลงมายืนบนศีรษะของอสูร นรก จากนั้นมันก็แหวกศีรษะมหึมาของอสูรนรกออก
แม้จะเป็ นร่างวิญญาณทั้งคู่ แต่ระดับชั้นของอสูรวิญญาณก็มี พลังอสูรแห่งสงคราม เพียงพอที่จะทาลายการต่อต้านของเมืองหลวง ทั้งเมืองได้
เยี่ยนอวี๋ที่แต่เดิมคิดจะไปเมืองหลวง ไม่คิดเลยว่า… แมวเหมียว ตัวน้อยที่ต้าซือมิ่งหลอมขึ้นอย่างง่ายดายจะสามารถการาบอสูรนรก ตัวมโหฬารตัวนั้นได้ทันที
เมืองหลวงทั้งเมืองตกอยู่ในความเงียบ
ผ่านไปครู่หนึ่ง…
“ฝีมือของต้าซือมิ่ง!”
