พลังดั้งเดิมไร ้รูปไร ้เสียงแผ่ขยายไปบนตัวของเทพทรามท่านนั้น แล้ว “เขา” ยังไม่รู ้ตัวเลย
แต่หลังจากเยี่ยนอวี๋ลงมือทาเรื่องเหล่านี้เสร็จแล้ว นางก็หมดแรง จนเกือบจะล้มลงบนพื้น แต่มีหรงอี้อยู่ เขาย่อมไม่ปล่อยให้นางตกลง ไป
เยี่ยนเสี่ยวเป่ารีบปีนขึ้นไปบนไหล่ของท่านพ่อ เขาเองก็มองท่าน แม่ของเขาอย่างร ้อนรน “แม…”
“ไม่เป็ นอะไรจ๊ะ” เยี่ยนอวี๋ปลอบเด็กน้อยก่อนจะหลับตาลง
เยี่ยนเสี่ยวเป่าน้าตาคลอ “แม!”
“ชู่ อย่ารบกวน” หรงอี้ปรามเสียงเบา “ให้ท่านแม่ของเจ้าพักผ่อน นะ”
เยี่ยนเสี่ยวเป่ าจึงหยุดเรียก แต่เขาก็รีบหันไปถามท่านพ่อทันที “ตื่น… แล้ว… หาย?”
“อื้ม” ขณะที่หรงอี้ตอบ เขาก็ก้มลงจูบปากขาวซีดของว่าที่ ภรรยาที่อยู่ในอ้อมแขน เขารู ้ว่านางใช ้พลังจิตวิญญาณจนหมดสิ้น แต่ร่างกายยังปกติดี
เยี่ยนเสี่ยวเป่ าก็เลียนแบบท่านพ่อ เขาก้มตัวลงทาท่าจะจูบท่าน แม่ แต่ดันร่วงหล่นจากบนไหล่ของท่านพ่ออย่างไม่ทันตั้งตัวเสียก่อน! ครานี้เอง…
“อ้ะเนะ!” ครั้นเยี่ยนเสี่ยวเป่ากาลังจะบินขึ้นมาเอง
วิ้ง กระบี่ไท่ชางก็แผ่วงแหวนวงหนึ่งออกมาโอบรัดเสี่ยวเป่าไว้
เยี่ยนเสี่ยวเป่าหันไปมองกระบี่ไท่ชาง เขาตื่นเต้นดีใจขึ้นมาทันที จึงกระโจนเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว!
กระบี่ไท่ชางตกใจจริงๆ! ทั้งตัวสั่นระริก ที่สาคัญคือ… กระบี่ไท่ชา งอยากจะหลบแต่หลบไม่ทัน มันถูกเด็กน้อยกอดเอาไว้แล้ว
วิ้ง!
