กระบี่ไท่ชางที่ใจสั่นแต่ภายนอกกลับนิ่งไม่ขยับ หากมันมีตา จริงๆ มันอยากจะร ้องไห้อยู่แล้ว ถึงอย่างไรด้วยระดับชั้นของมัน อดีตเยี่ยนอวี๋ที่เพิ่งฟื้นตัวได้หนึ่งส่วนก็ไม่สามารถแตะต้องตัวมัน โดยตรงได้ด้วยซ้า เด็กน้อยยังเล็กเช่นนี้ ร่างกายยังอ่อนนุ่มเช่นนี้!
กระบี่ไท่ชางรู ้สึกว่างเปล่าไม่รู ้จะทาอย่างไรดี “…”
แต่แล้วเด็กน้อยที่กอดกระบี่ไท่ชางไว้กลับไม่เป็ นอะไรเลย เขายัง กัดกระบี่ไท่ชางคาหนึ่ง คงคิดว่ามันน่าจะอร่อยดี
วิ้ง! กระบี่ไท่ชางสะดุ้งตกใจมาก! มากจนสั่นเทาเล็กน้อย มัน ตกใจจนตัวแข็งทื่ออีกครั้ง มันกลัวว่าจะทาให้นายท่านน้อยตัวนุ่มนิ่ม คนนี้บาดเจ็บจริงๆ
แต่เยี่ยนเสี่ยวเป่าไม่เป็ นอะไรเลยจริงๆ เขายังคงกอดกระบี่ไท่ชาง พลางยิ้มเริงร่า “พ่อ! พ่อ! แม ข้า เป่ า ว้าว…” ท่านพ่อดูสิ กระบี่ของ ท่านแม่ถูกเสี่ยวเป่าจับได้แล้ว! เก่งจังเลย!
หรงอี้ที่กาลังดูเด็กน้อยอยู่ก็มิได้รู ้สึกประหลาดใจแต่อย่างใด ถึงแม้ตอนที่ภรรยาตั้งท้องเด็กน้อย ร่างกายของนางยังอ่อนแอ แต่ ด้วยการพักฟื้นและดูแลร่างกายและพลังลมปราณอย่างดี เด็กน้อยจึง เกิดมาอย่างแข็งแรง
อีกทั้งส่วนที่สืบทอดจากเขาก็โดดเด่นมาก เด็กน้อยย่อมไม่ อ่อนแอ เขาย่อมสามารถกอดกระบี่ไท่ชางที่ปรับระดับพลังตนเองไว้ ต่าสุดแล้ว
