อินสวินอี้ไม่อยากสนใจองครักษ์คนนี้แล้ว แต่ซ่งเฉินฟาง จาเป็ นต้องพูดขึ้นว่า “ดูแล้วก็เป็ นแมวเหมียวตัวหนึ่งจริงๆ ดูบริสุทธิ์ไร ้ เดียงสานัก”
เพราะแมวเหมียวสีขาวที่ยังไม่จางหายไปในยามนี้มีดวงตาสีฟ้ า สดใส จิตใจผ่องใส เต็มไปด้วยพลังจิตวิญญาณ ทาให้คนที่เห็นต่าง คิดว่าเป็ นอสูรเลี้ยง! เหมือนสัตว์เลี้ยงที่เลี้ยงเป็ นงานอดิเรกน่ะ
แต่ว่า… สัตว์เลี้ยงเช่นนี้กลับเพิ่งจัดการอสูรนรกไปตนหนึ่ง
“นั่นมันอสูรนรกเชียวนะ!” ผู้อาวุโสสานักศึกษาท่านหนึ่งไม่รู ้ว่า จะพูดอะไรดีแล้ว เขาพูดเพียงว่า “พวกเจ้าเคยเห็นแมวที่เป็ นสัตว์ เลี้ยงกาจัดอสูรนรกหรือไม่ หรือว่าที่เคยบันทึกไว้ในตาราก็ได้”
อินสวินอี้และทหารน้อยใหญ่ รวมถึงเหล่าศิษย์สานักต่างส่าย ศีรษะ พวกเขาไม่เคยเห็นจริงๆ นี่เป็ นกรณีแรกเลย! ให้ตายเถอะ…
“เหมือนกับว่าต้าซือมิ่งเป็ นคนหลอมออกมานะ” อินสวินอี้ยัง กล่าวอย่างคนตายด้าน เขาไม่รู ้ว่าจะพูดถึงต้าซือมิ่งคนนั้นอย่างไรดี แล้ว ถึงอย่างไรทุกครั้งที่เขาคิดสิ่งใดไว้ก็มักจะถูกลบล้างจนหมดสิ้น
ทว่าอินสวินอี้ไม่รู ้ว่าลูกหนูน้อยตัวนั้นของต้าซือมิ่งกลายเป็ นจิ่ วอิงแสนดุร ้ายไปแล้ว! มิเช่นนั้นเขาคงตกใจจน ‘ลอยละล่อง’ ไปกับ สายลมแล้ว
