สมือกระบี่เข้าควบคุม เถาวัลย์ไม่น้อยก็ถูกตรึงไว้ชั่วคราว ครั้นกู้หยวนหมิงเร่งตามมาถึงก็รู้สึกตื้นตันใจนัก “ทุกท่านตามข้ามา!”เมื่อรวบรวมเหล่าผู้แข็งแกร่งของสำนักศึกษา สำนักจวินจื่อและทหารชั้นยอดโยวตูแล้ว พวกเขาก็เข้าไปในสำนักเหยาไถเซียนโดย
การนำของกู้หยวนหมิง ทยอยควบคุมตำแหน่งสำคัญไว้ และสร้างค่ายกลป้องกันทันที ปราชาชนนับไม่ถ้วนได้รับการช่วยเหลือเข้ามาในสำนัก ศึกแย่งชิงช่วยเหลือสิ่งมีชีวิตจึงเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว มนุษย์และปีศาจเถาวัลย์แข่งกันทำความเร็ว! ทว่าเห็นได้ชัดว่าปีศาจเถาวัลย์ได้เปรียบกว่า! เมืองเหยาค่อยๆ เสียดินแดนไป เถาวัลย์มีจำนวนมากเกินไปจริงๆ ขณะนักฝึกฌานมากมายที่มาช่วยปราชาชนก็ถูกกลืนกินไป“ปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปมิได้!” กู้หยวนหมิงยืนอยู่บนหอคอยสูงสุดในสำนักเหยาไถเซียนมองลงไปเบื้องล่างซึ่งกำลังค่อยๆ เปื้อนด้วยโลหิต นัยน์ตาของเขาดูเศร้าสร้อยต่อจากนั้น…“อัญเชิญ! ซีหวังหมู่”กู้หยวนหมิงอัญเชิญซีหวังหมู่ออกมา เขาใช้พลังจิตวิญญาณทั้งหมดของตนเองต้องการให้พลังฟื้นฟูของซีหวังหมู่รักษาเมืองเหยาทั้งเมืองไว้ ช่วยเหลือผู้บาดเจ็บเหล่านั้น เพื่อให้พวกเขาฟื้นตัวและต่อสู้กับเถาวัลย์สีเลือดได้ทว่าเถาวัลย์สีเลือดกลับเติบโตอย่างบ้าคลั่งราวกับฉีดเลือดไก่เข้าไปเพราะพลังชั่วร้ายที่จู่ๆ ทะลักออกมาจากแดนมืดวิญญาณอสูรการต่อต้านของมนุษย์ล้วนไร้ประโยชน์ทว่า…
“!”แสงสีม่วงเจิดจ้าปกคลุมเมืองเหยาไว้อย
