่างไร้สุ้มเสียง ในชั่วขณะที่เมืองเหยาเผชิญกับการล่มสลาย มันก็กระตุ้นเสาหลักพลังเก้าธาตุอย่างเต็มที่ ก่อนจะจู่โจมเถาวัลย์เหล่านั้น“ทำลาย”ในขณะเดียวกันเสียงสวรรค์ไพเราะดั่งพิณก็ดังขึ้นท่ามกลางเมืองเหยา ทำลายเถาวัลย์เหล่านั้นจนหมดสิ้น ทำให้เมืองเหยารอดพ้นจากจุดจบนองเลือดไปได้ส่วนเมืองชิงเหลียน อาวุโสมือกระบี่จำเป็นต้องพูดขึ้นว่า “เมืองชิงเหลียนตั้งอยู่ที่จุดบรรจบของเหอสุ่ยและแม่น ้าลั่วเหอ ส่วนเมืองหลวงก็ตั้งอยู่กลางแม่น ้าลั่วเหอ เกรงว่าตั้งแต่ที่เมืองหลวงประสบปัญหา เมืองชิงเหลียนก็ถูก…”“เถาวัลย์ประเภทนี้อยู่ในระบบน ้าที่สมบูรณ์ก็เหมือนกับปลาได้น ้า” อินสวินอี้เห็นด้วยกับอาวุโสมือกระบี่ ในขณะเดียวกันเขาก็ตัดเถาวัลย์เส้นหนึ่งที่แอบงอกออกมาและหยิบมันขึ้นมา “อักษรบนเถาวัลย์เหล่านี้เปลี่ยนไปหมดแล้ว”“พวกมันก็เลยไม่เพียงดูดเลือดสดได้ แต่ยังทำให้หลังจากผู้แข็งแกร่งในตำนานถูกกักขังแล้ว มิอาจหนีไปได้ แต่ข้าไม่เข้าใจว่าฮ่องเต้หยวนคังมีความสามารถถึงขนาดทำลายต้าซย่าได้อย่างไร”จวินอั้นเทียนกลับครุ่นคิด “อาจจะเกี่ยวข้องกับเทพองค์นั้น”
“แต่ถึงแม้จะเป็นเทพ ตามหลักแล้วก็ไม่สามารถแตะต้องแดนมืดวิญญาณอสูรที่ปฐมราชินีหยวนชูผนึกไว้ได้” ในฐานะที่ซ่งเฉินฟางเป็นอาจารย์อาวุโสในสำนักศึกษา เขาจึงมีความรู้กว้างขวาง เขารู้ดีว่าแดนมืดวิญญาณอสูรที่ปฐมราชินีผนึกเอาไว้นั้นแน่นหนามากทว่าปัญหาที่เกิดขึ้นในต้าซย่าในช่วง
