เองก็ลงมือเลยดีกว่า”“ไม่รีบ” หรงอี้บีบเอวนางที่อยู่ในอ้อมอกเบาๆ ทำเอาปฐมราชินีเยี่ยนตัวแข็งทื่อ “เจ้า…”
หรงอี้กลับพูดขึ้นว่า “แม้จะออกมาแล้วก็ไม่เป็นไร ตอนนี้ทางนี้สำคัญกว่า เสี่ยวเป่าช่วยพ่อ ‘เฝ้า’ พ่อตัวปลอมนั่นให้ดี ประเดี๋ยวเราไปจับเขากัน”“ได้” เยี่ยนเสี่ยวเป่าพยักหน้าอย่างจริงจัง “เป่า! เก่ง!” ไม่มีปัญหา!เยี่ยนอวี๋รู้สึกผ่อนคลายลง “ใช่แล้ว เสี่ยวเป่าเก่งที่สุด”หรงอี้เหินไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ เนื่องจากตี๋อูหวนเร่งกลับมาได้ทันกาล ทำให้เหล่าศิษย์น้อยใหญ่ป้องกันไว้ล่วงหน้า เมืองเนี่ยผานที่อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือในยามนี้จึงปลอดภัยดีเพียงแต่ว่า…สวบ!เถาวัลย์สีเลือดที่เหมือนกับว่ารู้ว่าต้าซือมิ่งจะมาเมืองเนี่ยผานจู่ๆก็พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าราวกับกุยช่ายสีเลือดขนาดใหญ่ และหุ้มล้อมเมืองเนี่ยผานอย่างบ้าคลั่งโดยตั้งต้นที่แม่น ้าเฟินเหอที่อยู่รอบนอกภูเขาไท่เย่ว์ เห็นได้ชัดว่ามันต้องการกลืนกิน ‘อาหาร’ มื้อสุดท้ายอย่างตั้งใจไม่เพียงเท่านี้…เปรี้ยงปร้าง!สายฟ้าสีเลือดฟาดลงกลางท้องฟ้าต้าซย่า!
ครืน!เยี่ยนอวี๋สัมผัสได้ว่ากฎฟ้าดินกำลังสั่นคลอน เห็นได้ชัดว่ามีคนต้องการทำลายม่านพลังที่ต้าซือมิ่งผนึกไว้เงียบๆ ก่อนที่นางจะปิดประตูสวรรค์ลงถึงอย่างไรเรื่องที่เกิดขึ้นยังไม่ควรให้สวรรค์เก้าชั้นฟ้ารับรู้โดยเฉพาะเทพทรามคนนั้น ‘เห็น’ ชัดเกินไป มิเช่นนั้นมีแต่จะแหวกหญ้าให้งูตื่น ทว่าเทพทรามองค์นั้นคงถูกผ
