ครอบครองอสูรร้ายตนนี้เพิ่มตั้งแต่เมื่อใดกัน”ลู่หมิงแอบปาดเหงื่อ เขามั่นใจว่าคนปกติไม่สามารถอยู่กับอสูรร้ายตนนี้ได้แน่นอน เพราะต้องมีสติมั่นคงอย่างยิ่ง! มิเช่นนั้นจะเสี่ยงกับธาตุไฟเข้าแทรกแม้มันมิได้แผ่ซ่านพลังจู่โจมหรืออาจจะเก็บพลังสังหารไว้ แต่ก็ทนรับไม่ไหวอยู่ดี กลิ่นคาวเลือดอันอำมหิตเข้มข้นเกินไป!“แปลงร่างมาจากลูกหนูน้อยที่ชอบเล่นกับเสี่ยวเป่าน่ะ” เยี่ยนจื่อเสาพูดอย่าง ‘ตายด้าน’ลู่หมิง “…”ใครจะไปคิดถึง!? ไม่ใช่สิ! เดี๋ยวนะ!เจ้าตัวดุร้ายนี่นะ ให้เด็กน้อยเล่นหรือ! ต้าซือมิ่งคิดอะไรอยู่กันแน่!“แล้วพวกเจ้าไม่ห้ามปรามหน่อยหรือ” ลู่หมิงถาม“แต่ก่อนพวกข้าไม่รู้ ตอนนี้…” เมื่อเยี่ยนชิงคิดถึงท่าทีตื่นเต้นดีใจจนจะสลบไปของเสี่ยวเป่าเมื่อครั้นเขาได้เห็นร่างที่แท้จริงของจิ่วอิงแล้ว เยี่ยนชิงก็ได้แต่กล่าวว่า “ห้ามไม่อยู่”
ลู่หมิง “…”ก็ได้ ถึงอย่างไรสำนักชางอู๋ก็คงปลอดภัยดีแล้วมิน่าเล่าปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนจึงวางใจเช่นนี้และส่งตาแก่เช่นเขามาสำนักของนางคนเดียว ตัวเองไม่มาด้วยซ ้า ที่แท้ก็เป็นเพราะมีอสูรไม่ธรรมดาอยู่ที่นี่…ส่วนเยี่ยนอวี๋ก็เป็นเพราะสำนักชางอู๋มีจิ่วอิง เม่ยเอ๋อร์ และต้นอู๋ถงและหงส์เพลิงอยู่จริงๆ นางจึงมิได้ส่งคนมารวมถึงตัวนางเองเพียงแต่ว่านางไม่คิดว่าจิ่วอิงจะจัดการทุกอย่างเอง…เยี่ยนอวี๋จึงมองไปที่ชายข้างกาย ฝ่ายหลังเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยกล่าวด้วยน ้าเสียงอ่อนโยน “ตอนนี้รู้แล้วใช่หรื
