สบายดี” เยี่ยนอวี๋บอกว่าตนเองได้พักแล้วเยี่ยนเสี่ยวเป่าก็พูดว่า “แม่ ดี!”ท่าทีน่ารักน่าชังของสองแม่ลูกทำเอาหรงอี้ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่ได้หยุดส่งกระแสจิตไปให้เฉินฉุนเฟิง “มีเรื่องอะไรหรือ”“ต้าซือมิ่ง!” เฉินฉุนเฟิงไม่คิดว่าจะติดต่อต้าซือมิ่งได้ เขาคุกเข่าลงไปอย่างตื้นตันเหอซงเองก็คุกเข่าลงไปพร้อมโขกศีรษะลงกับพื้น น ้าตาไหลพราก “ต้าซือมิ่ง! ต้าซือมิ่งท่านรีบกลับเมืองหลวงเถิดขอรับ ฝ่าบาทถูกปีศาจเข้าสิงแล้ว! พระองค์จะกลั่นหลอมเมืองหลวง ไม่สิไม่ ทั้งต้าซย่าต่างหาก! ฝ่าบาทวางแผนไว้เรียบร้อยแล้ว ท่านรีบกลับมา…”
เหอซงพูดจบรวดเดียว ทำเอาเขาเกือบจะหายใจไม่ทัน เขาร้องไห้ฟูมฟายเหมือนเด็กน้อย สวรรค์รู้ดีว่าเขาหวาดกลัวเพียงใดเขากลัวว่าตนยังไม่ทันพูดจบก็จะตายไปเสียก่อน!ไม่มีผู้ใดรู้ดีไปกว่าเขาว่าฮ่องเต้หยวนคังน่ากลัวเพียงใด! เขารีบหยิบบางสิ่งออกมาจากอก เป็นเอกสารที่เขาขโมยมาจากตำหนักหนักหันกวง ก่อนจะพูดสะเปะสะปะด้วยความหวาดกลัวยิ่งยวด “ในนี้ในนี้คือแผนการของฝ่าบาท ในนี้มี ฆ่า! ในนี้ ตรงไหน…”“ใจเย็นๆ!” เฉินฉุนเฟิงรีบรับเอกสารจากเหอซงและนำไปวางบนแท่นบูชา เอกสารเหล่านั้นจึงถูกต้าซือมิ่งใช้พลังจิตอ่านจนหมดทันทีแต่ในขณะเดียวกันก็มีเสียงรายงานในตำหนักซือมิ่งดังขึ้น “เฉินเซ่าซือ! แย่แล้วขอรับ! เจ้าสำนักกู้แห่งสำนักเหยาไถเซียน เจ้าสำนักแห่งสำนักนิรนาม และเจ้าสำนักของสำนักพุทธะและสำนักชิงเหลียนน
