ยกล ข้าจะไปสำนักศึกษาสักหน่อย”เยี่ยนอวี๋รีบถาม “มีปัญหาอะไรหรือ”“จะให้อีจี้จิ่วคอยดูหยวนคังฮ่องเต้ไว้หน่อย” หรงอี้ตอบคราวนี้เยี่ยนชิงต้องถามแล้ว “เขามีส่วนด้วยหรือ สมคบคิดกับจิ่วหลีมาก่อกบฏตัวเองเนี่ยนะ!?”“ถึงแม้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงก็ต้องคอยกวนขี้อยู่เบื้องหลังแน่” เยี่ยนจื่อเสาเอ่ยเยาะ“พอได้แล้ว เห็นภาพชัดแจ๋วแล้วเนี่ย” เยี่ยนจื่อเยี่ยกลับคิดไม่ถึงว่าคำนี้จะออกมาจากปากเจ้ารองคนเซ่อเยี่ยนจื่อเสากลอกตา “หรือว่าสำนักชางอู๋ของพวกเราโดนเขาก่อกวนไม่บ่อยพอหรือไง พูดว่าอะไรนะโดนสำนักคุนอู๋บีบคั้น ข้าไม่เชื่อหรอก! อย่างเขาเนี่ยนะจะโดนบังคับ?”“อย่างไรก็ต้องระวังเอาไว้ ก่อนจะกลับสำนักทุกคนอย่าออกจากตำหนักโดยเฉพาะจื่อเสา” เยี่นหงชวนเอ่ยกำชับ “ตอนนี้คนพวกนั้น
กำลังรอให้ในหมู่พวกเรามีคนแตกกลุ่มจะได้จับตัวมาข่มขู่เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์กับต้าซือมิ่ง”“มารดามันเถอะต ่าช้านัก! หากไม่ใช่เพราะข้ายังถือว่าหนังเหนียว ครั้งนี้คงเสร็จลัทธิเซิ่งเหลียนไปแล้ว!” เยี่ยนจื่อเสาพูดแล้วก็โมโห ยังรู้สึกเจ็บหน้าอกอยู่เลย“เจ้าต้องของคุณท่านพ่อที่ตีเจ้าบ่อยมากพอ” เยี่ยนจื่อเยี่ยตบไหล่น้องชาย “คนพวกนี้ชอบมาหาเรื่องเจ้าทุกครั้งเห็นได้ชัดว่าเจ้าเป็นคนที่อ่อนที่สุดในบ้านเรา ต้องระวังให้มากหน่อยนะ”เยี่ยนจื่อเสา “…”เหมือนจะเป็นอย่างนั้นนะ! หลายครั้งคนที่โดนอัดมักเป็นเขากระทั่งเสี่ยวเป่ายังพยักหน้าเห็นด้วย “ใช่!”เยี่ยนจื่อเย
