กลับก็โดนกลืนกินพลังโจมตีเข้าไปในระหว่างนี้พลังของชือปี้เหลียนเองก็เริ่มพุ่งขึ้นสูงจนน่าตกใจและยังฟื้นฟูหนวดเหล่านั้นจนกลับมาเต็มแน่นทั่วสนามประลองอีกครั้ง“ฮ่าๆๆ! อยากให้ข้าตายรึ ฝันหวานเสียจริง พวกเจ้านั่นแหละที่จะต้องตาย!” ชือปี้เหลียนที่เอ่ยเสียงโอหังถึงตรงนี้พลันทะยานขึ้นไปทางจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางบนท้องฟ้า“เพ้อเจ้อ!” จิ้งจอกสวรรค์เก้าหางเหลือบมองแค่นเสียงออกมาคำหนึ่ง หางทั้งเก้าพลันปรากฏแสงทำลายล้างประหลาด สะบัดไปทางชือปี้เหลียนที่กำลังพุ่งตรงมาและกำลังจะโดนชือปี้เหลียนแล้วแต่สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดก็คือ…ฟิ้ว!ชือปี้เหลียนที่กำลังบินพุ่งอยู่กลางอากาศพลันหดเล็กลงและในขณะนั้นก็หลบพ้นรัศมีกวาดล้างของจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางไปได้ พุ่งไปทางด้านหลังของมันและจับตัวเยี่ยนจื่อเสาเอาไว้!
ภาพที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้ทำให้เยี่ยนจื่อเยี่ยตกใจมาก “ไม่ได้การ!”“สมควรตาย!” เยี่ยนชิงเองก็ยืนขึ้นมาแล้วและในขณะเดียวกันนั้นเอง!“ข้ารอเจ้ามานานแล้ว” เยี่ยนจื่อเสาที่สีหน้าซีดขาวแบมือขวาออก ใจกลางฝ่ามือนั้นปรากฏดอกบัวเขียวเล็กดอกหนึ่งด้านในมีคลื่นอวกาศลึกล ้ากำลังเอ่อล้นออกมา“ศาตราเวทอวกาศชิงเหลียน!” ทั้งสำนักชิงเหลียนรวมถึงชิงเหอเซิ่งที่ยังบาดเจ็บหนักไม่หายดีล้วนจำได้ในทันทีเพราะดอกบัวเขียวดอกน้อยที่อยู่ในมือของเยี่ยนจื่อเสานั้นเป็นของวิเศษประจำสำนักของพวกเขา เป็นของวิเศษในตำนานที่ก่อนหน้านี้ถูกหยางเทียนชื่อยืมไ
