ปแล้วไม่ยอมคืนเพียงแต่ทั้งสำนักชิงเหลียนล้วนคาดไม่ถึงเลยว่าที่หยางเทียนชื่อพูดนั้นเป็นความจริง ศาตราเวทอวกาศชิงเหลียนโดนสำนักชางอู๋แย่งไปจริงๆ ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่ยอมคืน!บัดนี้ เยี่ยนจื่อเสาที่ใช้ศาตราเวทชิงเหลียน เขาหันดอกบัวน้อยในมือไปทางชือปี้เหลียน หลังจากนั้น…ก็ไม่มีหลังจากนั้นแล้ว“ไม่!”
ชือปี้เหลียนที่แผดเสียงฉบับปลาหมึกน้อยออกมานั้นได้ถูกคลื่นอวกาศที่ระเบิดออกมาจากบัวน้อยกลืนกินเข้าไป นางถูกผนึกเข้าไปในดอกบัวเรียบร้อยแล้ว“เอ่อ…”เยี่ยนชิงที่เมื่อครู่เกือบจะร้อนใจจนตายนั้นมองจนตาค้าง เขาไม่รู้เลยว่าลูกชายของเขามีสมบัติลับของสำนักชิงเหลียนได้อย่างไร แต่นั่นไม่สำคัญ ชนะก็พอแล้ว!“พ่อจ๋าแม่จ๋า!” อินหลิวเฟิงปาดเหงื่อที่คราวนี้มีอยู่จริง ถูกทำให้ตกใจไม่น้อยเลยจริงๆ เขาพอจะมองออกว่าหลังจากที่เยี่ยนจื่อเสาอัญเชิญจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางนั้นพลังก็เริ่มแห้งเหือด ไม่มีทางรับมือการลอบโจมตีของชือปี้เหลียนได้อย่างแน่นอนโชคดีที่แม้พี่รองเยี่ยนไม่มีพรสวรรค์ในการอัญเชิญอย่างที่สองแต่ก็ยังมีสมบัติลับอยู่ในมือ! ชือปี้เหลียนที่พาตัวเองมาติดกับนั้นก็ถือว่าโชคร้ายพอตัว“ยินดีกับสำนักชางอู๋ด้วย” จวินอั้นเทียนอวยพรอย่างจริงใจ ทั้งสำนักจวินจื่อต่างระเบิดเสียงปรบมือและคำชื่นชมที่จริงใจออกมาสำนักอื่นก็พากันปรบมือตามแต่ในระหว่างเสียงปรบมือดังกึกก้อง เยี่ยนจื่อเสาที่ถือศาตราเวทชิงเหลียนอยู่นั้นพลันพ่นเลือดออกมาค
