ำหนึ่งและศาตราเวทชิงเหลียนก็พ่นหมอกสีดำเหม็นคาวออกมา
นี่มัน…“ไม่ดีแล้ว!” เยี่ยนจื่อเยี่ยถีบอากาศออกไปเพื่อดูอาการของน้องรองแต่เยี่ยนจื่อเยี่ยก็ยังคงช้าไปอยู่ดี เพราะระหว่างที่ศาตราเวทชิงเหลียนปล่อยหมอกสีเข้มออกมานั้น หนวดปลาหมึกเส้นดำหยาบก็พุ่งแทงไปทางเยี่ยนจื่อเสาที่อยู่ใกล้มันมาก หนวดนั้นแทงทะลุชีพจรหัวใจของเขาในทันทีฉึก!เมื่อหนวดพุ่งผ่าน เลือดสดๆ ก็สาดกระจายเต็มท้องฟ้า!“พี่รอง!”“น้องรอง!”“อ้ะเนะ!”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ตกใจตื่นผุดลุกขึ้นทั้งที่ยังคงงงงันอยู่ ดวงตาทั้งคู่ขุ่นมัวไม่แจ่มใส เขาไม่เข้าใจสิ่งใดทั้งนั้นแต่กลับหดร่างเล็กลงตามสัญชาตญาณในเวลาเดียวกันนั้น…“พี่รอง!”
