การเลี้ยงลูก คงไม่ได้สนใจราชสำนักเท่าไรนัก โชคดีที่เราเรียกติ้งซีอ๋องมาแล้ว”หยวนคังฮ่องเต้ไม่ได้มองต้าซือมิ่ง เขาหันไปมองเยี่ยนอวี๋ “เราเพิ่งจำศีลออกมาก็ได้ยินว่าปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนทำลายล้างสำนักคุนอู๋ไปแล้ว บัดนี้คนที่เหลือรอดกำลังลงมือกันอย่างลับๆ ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนโปรดระมัดระวังตัวด้วย”“ฝ่าบาทหมายความว่าอย่างไรเพคะ” เยี่ยนอวี๋ถามกลับหยวนคังฮ่องเต้จึงกล่าวต่อไปว่า “ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนไม่รู้ว่าหลายปีมานี้เราก็ทนสำนักคุนอู๋มาตลอด หลายๆ เรื่องเราก็มิอาจทำดั่งใจหมายได้ สิ่งที่เรากังวลไม่ใช่เพียงพลังภายนอกของสำนักคุนอู๋แต่รวมถึงวิชามารต้องห้ามของพวกเขาด้วย”“อย่างเช่น?” เยี่ยนอวี๋ไม่คิดเลยว่าอันที่จริงหยวนคังฮ่องเต้มาเพื่อเหยียบย ่าสำนักคุนอู๋
“อย่างเช่นพวกเขาสามารถสื่อสารกับแดนมืดวิญญาณอสูรเรียกกองทัพวิญญาณอสูรออกมาได้ เพียงแค่เรื่องนี้ก็ทำให้ราชสำนักสั่นคลอนได้แล้ว เราจำเป็นต้องทนยอมและ ‘ปล่อยตามใจ’พวกเขา นอกจากนี้ พวกเขายังคอยพัฒนากองทัพวิญญาณคนตายและศึกษาเรื่องเลวร้ายอื่นๆ อย่างลับๆ ในต้าซย่าด้วย เรื่องที่พี่รองของเจ้าถูกวางยาแปรสภาพเมื่อครึ่งปีก่อน เกรงว่าก็คงเป็นฝีมือของสำนักคุนอู๋ เท่าที่เรารู้มา สำนักคุนอู๋ยังพัฒนาทหารร่างแปลงอย่างลับๆ จำนวนไม่น้อย พวกเขาเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าสามารถเผาทิ้งหมดสิ้นในคราเดียวได้ง่ายๆ” หยวนคังฮ่องเต้เล่าให้ฟังอย่างเจ็บปวดเคียดแค้นเยี่ยนชิงสั
