บสนเล็กน้อย “ฝ่าบาทหมายความว่าบุตรสาวกระหม่อมแหย่รังแตนเข้าแล้วหรือ”“ใช่แล้ว” หยวนคังฮ่องเต้แสดงสีหน้ายากจะคาดเดา “เราได้ยินมาว่าวันนี้มีผู้อาวุโสคุนอู๋คนหนึ่งพยายามทำลายตัวเองแต่ถูกต้าซือมิ่งกำจัด แต่เสียดายที่เขาคนนั้นไม่ใช่ร่างจริงของผู้อาวุโสท่านนั้นผู้อาวุโสคนนี้เป็นผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักคุนอู๋ มิอาจประเมินความสามารถของเขาได้ เกรงว่าเขาคงกำลังรวบรวมพลังชั่วร้ายทั้งหมดของสำนักคุนอู๋ เตรียมจู่โจมกลับแล้ว ว่ากันว่าทวนเปิดเผยหลบหลีกง่าย เกาทัณฑ์ลับ ยากระวัง เรามาเพื่อเตือนปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนและต้าซือมิ่ง รวมถึงสำนักชางอู๋ พวกเจ้าต้องเตรียมตั้งรับให้ดี พวกเขากล้าลงมือแม้แต่ราชสำนัก เราเชื่อว่าไม่มีเรื่องใดที่พวกเขาไม่กล้าทำแน่นอน”
หยวนคังฮ่องเต้เล่าเรื่องเหล่านี้ด้วยความจริงใจ มีหลักมีฐาน ทำให้เยี่ยนอวี๋เกือบจะหลงเชื่อความร้ายกาจของเขาแล้ว แต่ในเมื่อหยวนคังฮ่องเต้มิได้มาสร้างความวุ่นวาย นางจึงกล่าวอย่างไว้หน้า“ขอบพระทัยฝ่าบาทที่ทรงห่วงใย”เยี่ยนอวี๋รู้ดีว่าบัดนี้หยวนคังฮ่องเต้เกี่ยวโยงกับ ‘เบื้องหลัง’ ของ‘ต้าซือมิ่ง’ คนนั้น ดังนั้นก่อนจะพบตัว ‘ต้าซือมิ่ง’ คนนั้น เขายังมีประโยชน์อยู่ส่วนเรื่องพลังลับของสำนักคุนอู๋ก็ล้วนมาจากฝีมือของหยวนคังฮ่องเต้มิใช่หรือหยวนคังฮ่องเต้มิได้ ‘อธิบาย’ มากไปกว่านี้ เขาพูดถึงตรงนี้ก็ลุกขึ้น “ได้เห็นว่าปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนไม่เป็นอะไร เราก็วางใจแล้วไม่ว่
