๋อร์ห้ามไว้ก่อนเยี่ยนอวี๋ไม่รู้จะร้องไห้หรือหัวเราะดี นางกล่าวว่า “ข้าไม่เป็นไรจริงๆ” แค่ปลวกไม่กี่ตัวนั่นจะทำอะไรนางได้เล่า หากไม่ใช่เพราะต้องการค้นหาแดนมืดวิญญาณอสูรและความเชื่อมโยงระหว่างชั้นลอยและโลกปัจจุบัน นางคงส่งพวกเขาไปสู่ความตายตั้งแต่แรกแล้ว“จริงหรือ” อันที่จริงเยี่ยนชิงดูออกว่าบุตรสาวสุดที่รักไม่เป็นอะไรจริงๆ เขาเองก็เชื่อในตัวภรรยาผู้ล่วงลับเช่นกัน แต่เขาก็อดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดี ถึงอย่างไรนางก็เป็นบุตรสาวที่ถูกประคบประหงมดั่งไข่ในหินตั้งแต่เล็ก เขากลัวว่าจะเกิดเหตุไม่คาดคิดจริงๆทว่าเยี่ยนจื่อเยี่ยก็ลากท่านพ่อไปแล้ว “ท่านพ่อไปเถิด ดูแล้วเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ไม่เป็นอะไรจริงๆ แต่นางคงมีธุระจำเป็นต้องปรึกษากับว่าที่น้องเขย พวกเราออกไปสงบอารมณ์ของคนที่ห่วงใยเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ก่อนค่อยกลับมาดีกว่า”
เยี่ยนชิงจึงเดินออกไป คนที่เหลือก็แยกย้ายกันไปพร้อมเยี่ยนชิงเหลือเพียงครอบครัวเยี่ยนอวี๋ เด็กน้อยกำลังมองท่านพ่อรูปงามของเขาด้วยดวงตากลมโต “อ้ะเนะ?”เยี่ยนอวี๋ก็มองไปที่ต้าซือมิ่ง “ข้าเห็นอักษรรโบราณบนโลงศพแล้วเหมือนจะมีความหมายศักดิ์สิทธิ์บางอย่างซ่อนเร้น อีกทั้งยังไม่ใช่อักษรหรือภาษาโบราณของสวรรค์เก้าชั้นฟ้าของข้าด้วย อย่างน้อยข้าก็ไม่เคยเห็น”“อืม” หรงอี้พยักหน้า “ลายอักษรเหล่านี้ไม่มีความเกี่ยวโยงกับสวรรค์เก้าชั้นฟ้าจริงๆ เพราะมันเป็นอักษรที่ข้าเขียนเอง”“เจ้า?” แม้เยี่ยนอวี๋เดาได้แต่แรก
