ร้องปำวๆ เมื่อครู่นี้ต่ำงเงียบกริบ พวกเขำไม่กล้ำพูดอะไรแล้ว ประเด็นคือพวกเขำขี้ขลำดอยู่แล้ว แต่เมื่อครู่นี้มีหัวโจกชือปี้เหลียน พวกเขำจึงกล้ำร้องปำวๆ! ถึงอย่ำงไรกฎหมำยไม่ลงโทษเสียงส่วนใหญ่ คงไม่ฆ่ำพวกเขำเพียงเพรำะพวกเขำระบำยควำมโกรธและท ำตำมกระแสหรอก อีกอย่ำงสิ่งที่พูดเมื่อครู่นี้ก็เป็นควำมจริงทั้งนั้น
ทว่ำตอนนี้ชือปี้เหลียนเงียบไม่พูดอะไรแล้ว พวกเขำจึงไม่กล้ำพูดอีก อีกทั้งปรำชญ์มหำส ำนักเยี่ยนเองก็มีหลักฐำนชัดเจน ดูเหมือนว่ำส ำนักคุนอู๋จะท ำเกินไปจริงๆ“ฮึ” เยี่ยนจื่อเยี่ยที่มองพวกเขำออกทะลุปรุโปร่งไม่ชำยตำมองพวกเขำด้วยซ ้ำ เขำเอำแต่มองไปที่หยำงเฟิ่งหยวนที่อยู่บนต ำแหน่งประธำน “ท่ำนอัครมหำเสนำบดีหยำง พูดตำมควำมจริง ข้ำน้อยคิดว่ำท่ำนไม่เหมำะสมกับต ำแหน่งอัครมหำเสนำบดี”หยำงเฟิ่งหยวนสีหน้ำพลันเปลี่ยน “เจ้ำ…”“ส่วนเรื่องที่ว่ำท่ำนจะตำยด้วยหรือไม่ น้องสำวข้ำไม่สนใจด้วยซ ้ำ! วันนี้น้องสำวข้ำเผำคุนอู๋ก็เป็นเพรำะต้องกำรเอำคืนส ำนักคุนอู๋ในครำนั้นที่ใช้วิธีสกปรกท ำให้ท่ำนแม่ของข้ำสิ้นชีพและยังบุกรุกส ำนักข้ำ หรือก็คือนี่เป็นเพียงผลกรรมที่เกิดขึ้นเท่ำนั้น ส่วนคนที่เหลือของส ำนักคุนอู๋ น้องสำวข้ำและส ำนักข้ำไม่ได้สนใจแม้แต่น้อยขอเพียงพวกท่ำนไม่มำหำเรื่องส ำนักข้ำ พวกข้ำก็ย่อมไม่อยำกยุ่งกับพวกท่ำน” ค ำพูดของเยี่ยนจื่อเยี่ยหนักแน่นและทรงพลัง ท ำให้ไม่มีผู้ใดโต้แย้งได้ ได้แต่ยอมรับควำมจริงติ้งซีอ
