๋องจึงถือโอกำสพูดขึ้นว่ำ “พอแล้ว ควำมตั้งใจเดิมของพิธีแต่งตั้งเจ็ดส ำนักคือกำรสร้ำงควำมสมำนฉันท์ระหว่ำงพวกเจ้ำ ท ำให้ต้ำซย่ำผนึกก ำลังเป็นหนึ่งและสร้ำงควำมรุ่งโรจน์ ไม่ใช่ให้พวกเจ้ำข่มกันไปมำเช่นนี้ กำรกระท ำก่อนหน้ำนี้ของส ำนักคุนอู๋แม้จะมีส่วนผิด ที่ผ่ำนมำรำชส ำนักเองก็ไม่เข้ำไปแทรกแซงเรื่องภำยในของแต่ละ
ส ำนัก ขอเพียงเจตนำพื้นฐำนของส ำนักคือกำรท ำเพื่อรำชส ำนักก็พอแล้ว ส่วนกำรกระท ำของปรำชญ์มหำส ำนักเยี่ยน เรื่องผลกรรมข้ำคงไม่ต้องพูดอะไรอีก ผิดชอบชั่วดีย่อมรู้แก่ใจ แน่นอนว่ำรำชส ำนักยังคงหวังว่ำหลังจำกนี้ทุกส ำนักจะรักใคร่กลมเกลียว ร่วมมือกันท ำเพื่อต้ำซย่ำ ควำมบำดหมำงและเข่นฆ่ำกันเองเช่นวันนี้อย่ำให้เกิดขึ้นอีกเลย”“ใช่แล้ว!” เฉิงคั่วเองก็ลุกขึ้นกล่ำวหวังคลำยสถำนกำรณ์ “ตำมกฎกติกำแล้ว วันนี้ปรำชญ์มหำส ำนักเยี่ยนได้รับชัยชนะ ดังนั้นส ำนักชำงอู๋สำมำรถเข้ำแทนที่คุนอู๋ได้โดยสมบูรณ์ และเข้ำสู่รอบชิงชนะเลิศพร้อมกับเก้ำส ำนักที่เหลือ”“ยินดีกับปรำชญ์มหำส ำนักเยี่ยนและส ำนักชำงอู๋” เฉิงคั่วกล่ำวเสริมเหอซงจึงประกำศอย่ำงรู้หน้ำที่ “กำรแข่งขันรอบรองในวันนี้สิ้นสุดลงแล้ว อีกห้ำวันให้หลังจะเป็นกำรแข่งขันรอบชิงชนะเจ็ดส ำนัก ซึ่งจะจัดขึ้นที่ศำลบรรพชนต้ำซย่ำ ทุกท่ำนโปรดเตรียมตัวให้ดี”จำกนั้นติ้งซีอ๋องก็ประกำศจบพิธี กองก ำลังแต่ละฝ่ำยต่ำงลุกยืนขึ้นมำ แต่พวกเขำก็ไม่ได้ออกจำกลำนสนำมในทันที ต่ำงก ำลั
