๋ลูบขนอ่อนบนศีรษะเด็กน้อย ก่อนจะมองไปที่ท่านพ่อและท่านพี่ที่มีดวงตาแดงก ่า โดยเฉพาะท่านพ่อเจ้าน ้าตา นางรู้สึกปวดศีรษะเล็กน้อย แต่ก็ทำได้เพียงเดินเข้าไปปลอบประโลม “ข้าไม่เป็นอะไรเสียหน่อย”
“พ่อรู้” เยี่ยนชิงที่มีดวงตาแดงก ่าและมีเสียงแหบแห้งกำลังพยายามอดกลั้นน ้าตาไม่ให้ไหลลงมา เพราะเขากลัวว่าจะทำให้หลานชายน้อยตกใจอีก แต่เขาก็รู้สึกกลั้นไม่ไหวอีกแล้วเขามักจะเห็นภรรยาสุดที่รักของเขาในตัวบุตรสาว โดยเฉพาะในวันนี้! ในครานั้น เมิ่งเอ๋อร์ของเขาก็ต่อสู้กับคนที่รังแก ดูถูกและทำร้ายนางเหล่านั้นอย่างกล้าหาญเช่นนี้ นางไม่เคยท้อถอย! ไม่เคยล้มลง! ไม่เคยยอมแพ้ จนเมื่อลูกๆ ที่นางต้องปกป้องเติบโตอย่างแข็งแรงแล้ว เขาเพิ่งรู้ว่านางยอมสละทุกสิ่ง นางจากเขาไปอย่างโหดร้าย ทิ้งบุตรสาวที่ยังเป็นทารกและบุตรชายสองคนไว้นางกลัวว่าเขาจะตามนางไปจึงบอกเขาตลอดว่าในร่างของเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์มีมรดกสืบทอดของนาง บอกให้เขาดูแลเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ให้ดีเลี้ยงดูนางให้เติบโตอย่างมีความสุข มีชีวิตอย่างที่นางต้องการเป็นเยี่ยนชิงทนทุกข์กับความเจ็บปวดใจ คิดถึงภรรยาสุดหัวใจ เขามองบุตรสาวตรงหน้าและหลานชายน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนของบุตรสาว ปากพูดไม่หยุดว่า “ดี ดีแล้ว…”นี่คงเป็นสิ่งที่เมิ่งเอ๋อร์อยากเห็น ชีวิตที่เติบใหญ่ของเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ชีวิตที่งดงามและมีความสุขอย่างที่นางต้องการให้มีเสียดายที่ครานั้นเขายังไม่แข็งแกร่งพอ กระทั่ง ‘มองไม่เห
