เหยาไถเซียนพ่ายแพ้แล้ว เพราะเรื่องมันก็ชัดเจนอยู่ทนโท่ แต่แล้วกู้หยวนซูไม่ยอมปล่อยให้เขาพูด นางตวาดขึ้นว่า “เยี่ยนจื่ออวี๋! เจ้าเสกคาถาชั่วร้ายอะไรใส่วิญญาณอสูรของข้าไปกันแน่”“คงเป็นเพราะยอมแพ้ต่อความงามของข้าน่ะ” เยี่ยนอวี๋ตอบกลับไปด้วยน ้าเสียงราบเรียบราวกับเป็นไปตามความจริงกู้หยวนซู “…”ดวงตาของนางค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีแดง รอบกายแผ่ซ่านกลิ่นอายอำมหิตเยี่ยนอวี๋รู้ว่าพลังที่ ‘แท้จริง’ ของกู้หยวนซูกำลังจะระเบิดแล้ว“วอนตาย!”
ในขณะที่พูด กู้หยวนซูก็ขยับตัวโถมเข้าใส่หมายจะเอาชีวิตเยี่ยนอวี๋หลายๆ คนคิดว่าแม้แต่วิญญาณอสูรที่กู้หยวนซูอัญเชิญมานางยังคุมไม่อยู่ วรยุทธ์ของนางยิ่งไม่ต้องพูดถึง นี่เป็นความเข้าใจพื้นฐานของผู้คนเกี่ยวกับนักอัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ ทว่ากู้หยวนซูเป็น‘ข้อยกเว้น’เปรี๊ยะ!กู้หยวนซูที่แหวกอากาศออกเป็นแสงสายฟ้าเผยให้เห็นถึงความสามารถในการโจมตีด้วยกรงเล็บอันน่าสะพรึง นางมุ่งไปที่ใบหน้าของเยี่ยนอวี๋ เห็นได้ชัดว่าต้องการทำลายใบหน้าของนาง“อ้ะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าโมโห เขาเร่งเร้าให้ท่านพ่อของเขาอุ้มขึ้นไปอีกครั้ง เขาอยากจะเหยียบเจ้าคนอัปลักษณ์ที่จู่โจมท่านแม่ของเขาให้จมดินจริงๆทว่าต้าซือมิ่งเพียงแค่ลูบขนอ่อนบนศีรษะของเขาเบาๆ ปลอบประโลมเจ้าตัวน้อย “เด็กดี”ในขณะเดียวกัน…ฟิ้ว!เยี่ยนอวี๋หลบกรงเล็บกู้หยวนซูที่พุ่งเข้าใส่ได้ทันท่วงที
กู้หยวนซูสีหน้านิ่งขรึมก่อนจะสลับมือพุ่งโจมตีกลับไปอีกครั
