ี่ยนกำราบมันได้ สามภพคงไม่มีวันสงบสุขบัดนี้…วี้ด!ซีหวังหมู่บรรพกาลสถิตลงมาแล้ว ถึงแม้จะเป็นการสถิตอันเลือนราง แต่ทุกคนในเหตุการณ์ก็หวาดหวั่น แทบจะไม่มีผู้ใดกล้าขยับตัวจนถึงบัดนี้ ทุกคนก็เพิ่งรู้ว่ากู้หยวนซูสามารถอัญเชิญอสูรดุร้ายเช่นนี้ออกมาได้! ทำให้เยี่ยนชิงที่เพิ่งตั้งสติได้ทำท่าจะพุ่งตัวขึ้นไปบนเวทีอีกครั้ง “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์!”
แต่แล้วต้าซือมิ่งก็จับพ่อตาเอาไว้ทันก่อนจะรับเจ้าตัวน้อยที่เกือบถูกเขาโยนออกไปเข้ามาในอ้อมอก ฝ่ายหลังกอดท่านพ่อของเขาไว้แน่น และมองไปที่ร่างสถิตซีหวังหมู่ด้วยดวงตาเป็นประกาย “งาม!”สำหรับเขาแล้ว ซีหวังหมู่บรรพกาลที่สวมมงกุฎหยกหลากสี มีหางเสือดาว และมีฟันแหลมคมดุจเสือนั้น สอดคล้องกับ ‘ความงาม’ของเขาอย่างสมบูรณ์ ช่างงดงามจริงๆ!“ฮึ”ในที่สุดกู้หยวนซูก็พ่นหัวเราะออกมาได้ นางจ้องเยี่ยนอวี๋ที่ชะงักงันเหมือนคนอื่นๆ พูดขึ้นว่า “นังสารเลว! วันนี้คือวันตายของเจ้า!”ถึงแม้ซีหวังหมู่ที่ถูกอัญเชิญมาอีกครั้งจะต่างจากสิ่งที่กู้หยวนซูเข้าใจในตอนแรก แต่ว่าหลังจากนางพลิกอ่านตำราโบราณมากมายอย่างรวดเร็วนั้นก็รู้ว่า อสูรองค์นี้คงจะเป็นซีหวังหมู่บรรพกาล! เป็นวิญญาณอสูรซีหวังหมู่ที่แข็งแกร่งที่สุดกู้หยวนซูจึงกล้าพูดจายั่วยุ ถึงอย่างไรการปรากฏตัวของซีหวังหมู่ก็ทำให้ทุกคนสะเทือนขวัญและตะลึงงันไปหมดแล้ว! ทหารราชสำนักมากมายก็ตื่นตัวแต่แล้ว…เยี่ยนอวี๋ที่เพิ่งตั้งสติได้ นางก็เดินเข้าใกล
