ให้มากกว่านี้ในวันข้างหน้า”“เสี่ยวเป่ามีปัญหาสายเลือดหรือ” เยี่ยนอวี๋เข้าใจความหมายโดยนัยของเขา“ก็ไม่เชิง” หรงอี้ส่ายศีรษะ “รอเสี่ยวเป่าตื่นแล้วข้าจะค่อยๆ สอนเขา เสี่ยวเป่าค่อนข้างเป็นฝ่ายรับ เหมือนกับว่าต้องอยู่กับข้า เขาจึงจะเติบโตอย่างราบรื่นได้”เยี่ยนอวี๋ชะงักเล็กน้อย แต่ขณะที่คิดย้อนกลับไปก็พบว่าราวกับเป็นเช่นนั้นจริงๆ มีเพียงเมื่อเขาอยู่ เสี่ยวเป่าจึงยิ่งร่าเริงและยิ่งแข็งแรงอย่างเช่นเมื่อครั้งแรกสุด นางคิดว่าตนเองคลอดเด็กน้อยเบาปัญญาออกมา จนเมื่อกลับไปสำนักชางอู๋ เพราะว่าเขาเองก็อยู่สำนักชางอู๋ เสี่ยวเป่าจึงเริ่มร่าเริงขึ้นมา“สายเลือดเจ้าเป็นเช่นนี้หรือ” เยี่ยนอวี๋ลูบแก้มน้อยๆ ของเด็กน้อยพลางคิดว่าหากเขาคนนี้ไม่ได้อยู่ในสำนักชางอู๋ในครานั้นหลังจากนั้นก็ไม่ได้มา ‘ตอแย’ พวกเขาสองแม่ลูก เด็กน้อยอาจจะเติบโตไม่ได้แล้วนี่มัน…เยี่ยนอวี๋ไม่ทันได้คิดต่อไป เยี่ยนจื่อเสาก็อุทานขึ้นว่า “นี่มันสายเลือดมหัศจรรย์อะไรกัน”
“ความสามารถไม่ธรรมดา จึงมีความต้องการเช่นนี้หรือ”เยี่ยนจื่อเยี่ยเองก็ไม่เคยได้ยินเหตุการณ์เช่นนี้เยี่ยนชิงหน้าดำคร ่าเครียด “อย่างเช่นนั้นก่อนหน้านี้ที่เจ้าไม่ได้อยู่กับเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ เขาก็…”“ใช่แล้ว มีผลเช่นกัน” หรงอี้พยักหน้ายืนยันก่อนจะกอดเด็กน้อยไว้แน่นขึ้นกว่าเดิม ไม่อยากคิดเลยว่า หากไม่ใช่เพราะเขาและภรรยามีดวงสมพงษ์กัน เด็กน้อยคงเติบโตได้ยากมาก“ข้าและเจ้าไม่รู้” เย
