ี่ยนอวี๋ยื่นมือออกไปกุมมือของต้าซือมิ่งไว้นางรู้ว่าชายคนนี้กำลังรู้สึกผิด แต่ไม่ว่าจะเป็นนางหรือเขาในอดีตพวกเขาก็ไม่รู้ว่าจะเป็นเช่นนี้โชคดีที่เสี่ยวเป่าของพวกเขายังถือว่าเติบโตอย่างแข็งแรง ต่อไปก็คงไม่เกิดปัญหาเช่นนี้อีก เพราะถึงอย่างไรตอนนี้พ่อลูกคู่นี้ก็อยู่ด้วยกันแทบจะทุกวัน“อืม” หรงอี้รู้ว่าภรรยากำลังปลอบใจตนเอง เขาก็โอบนางเข้ามาให้อ้อมอกเช่นกัน พ่อแม่ลูกทั้งสามโอบกอดกันเช่นนี้ ทำให้เยี่ยนชิงตัดสินใจบางอย่างในใจได้ประมุขหอโอสถที่เห็นว่าไม่มีธุระอะไรของตนแล้ว เขาจึงจากไปอย่างเงียบๆ จากนั้นเยี่ยนหงชวน หยางชีซาน รวมถึงเยี่ยนชิงและบุตรชายทั้งสองของเขาก็ออกมาแล้ว
“ท่านพ่อ ควรให้น้อยเขยรีบแต่งงานกับน้องสาวแล้วหรือไม่” เยี่ยนจื่อเสาคิดได้เช่นนั้นก็ถามอย่างตรงไปตรงมาทันที ทว่าแต่เดิมเขาคิดว่าจะถูกทุบตีสักตั้ง แต่แล้วกลับไม่เป็นเช่นนั้นเยี่ยนชิงเพียงแค่ถอนหายใจพูดว่า “ลองดูก่อนเถอะ” ถึงแม้เขาจะอาลัยอย่างไรก็ตาม แต่เพื่อหลานชายตัวน้อยแล้ว อีกทั้งลูกสาวสุดที่รักก็ดูชอบพอต้าซือมิ่ง เขา… เขาก็… เขาก็ไปฝึกฝนวิชาดาบที่ลานสนามแล้ว! ยังมีเม่ยเอ๋อร์ไปด้วย…หลังจากผ่านไปสามวันตุ้ม!ตุ้ม! ตุ้ม…เมื่อเสียงกลองราชสำนักดังกังวานอีกครั้ง แต่ละสำนักก็ทยอยกันออกเดินทาง พวกเขามุ่งไปที่ลานสนามราชสำนักอีกครั้ง ฝูงชนครานี้ก็มิได้น้อยไปกว่าครั้งที่แล้วถึงอย่างไรพิธีแต่งตั้งเจ็ดสำนักก็เป็นงานยิ่งใหญ่ที่ต้าซย่าจ
