ลย”“ท่านพ่อ ท่านก็เป็นผู้ชายตัวเหม็นเช่นกันนะ” เยี่ยนจื่อเสาพูดเสียงเบาเยี่ยนชิงถลึงตาใส่ลูกชายอย่างไม่สบอารมณ์ เขาเกลี้ยกล่อมลูกสาวต่อไปว่า “จริงๆ นะ เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ สู้ฟันกันไม่สนุกหรอก เราไม่ไปดีกว่านะ”“ไม่” เยี่ยนอวี๋กล่าว “ข้าอยากไป”เยี่ยนชิงปวดศีรษะ เขาไม่เคยปฏิเสธความต้องการของสตรีได้เลย เขาจึงรีบส่งสัญญาณให้บุตรชายคนโตจัดการ รีบเกลี้ยกล่อมน้องสาวเจ้าสิ!“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์…” เยี่ยนจื่อเยี่ยเพิ่งจะปริปากเยี่ยนอวี๋ก็มองเขาแล้วพูดว่า “กลั้นไว้อึดอัดน่ะ”…เยี่ยนจื่อเยี่ยพ่ายแพ้เยี่ยนชิงจึงเรียกบุตรชายอีกคนอย่างหัวเสีย “จื่อเสา!”“เอ่อ… เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ น้อง…”“ข้าอยากไป” เยี่ยนอวี๋พูด
เยี่ยนจื่อเสามองท่านพ่ออย่างหมดหนทาง น้องสาวน่ารักเช่นนี้ข้าก็ปฏิเสธไม่ลงเหมือนกัน!“พวกเจ้าสองคนบัดซบจริงๆ ออกไปซะ!” เยี่ยนชิงที่อุ้มหลานชายน้อยไว้ก็หันหลังกลับ เขายังคงไม่ยอมให้นางไปทว่าเยี่ยนอวี๋ก็ใช้ท่าไม้ตาย “ท่านพ่อ”เพียงคำว่า ‘ท่านพ่อ’ แสนอ่อนโยนนี้ เยี่ยนชิงก็ทนไม่ไหวแล้ว“ถ้าเจ้าไปแล้วบาดเจ็บจะทำอย่างไร เจ้าจะให้พ่อทำอย่างไร พ่อต้องเจ็บปวดใจตายแน่ๆ เลย”“ไม่หรอกเจ้าค่ะ” เยี่ยนอวี๋มั่นใจแม้เยี่ยนชิงรู้ว่าบุตรสาวมีพลังไม่ธรรมดา แต่ว่า แต่ว่า…“หรงอี้! เจ้าไม่ห้ามหน่อยเลยรึ” เยี่ยนชิงชี้ว่าที่ลูกเขยอย่างทนไม่ไหวต้าซือมิ่งกลับพูดว่า “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์อยากเล่นก็ให้นางเล่นเถอะ”เยี่ยนอวี๋พึงพอใจมาก นางรีบ
