รวจให้ละเอียด คงกลับมาช้า พวกท่านมิต้องเป็นห่วง ข้าจะพาเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์กลับมาอย่างปลอดภัย”“เขากล้าลงมือแม้แต่จี้จิ่วแห่งสำนักศึกษา เจ้าแน่ใจแล้วหรือ”เยี่ยนชิงอดคลางแคลงมิได้ “ตั้งแต่ที่ได้ยินเรื่องสงครามกับโยวตูจากพวกเจ้า ข้าคิดว่าหยวนคังฮ่องเต้คนนี้เป็นจักรพรรดิที่มีสติฟั่นเฟือนไปแล้ว บัดนี้ยังกล้าลงมือกับสำนักศึกษา เกรงว่าคงฝึกฝนวิชาลับอะไรได้แล้ว”“ก็ไม่แน่เสมอไป หากสำเร็จจริงๆ แล้ว เขาต้องปรากฏตัวแน่นอนคงไม่ทำตัวหลบๆ ซ่อนๆ เช่นนี้” เยี่ยนอวี๋คิดว่าไม่ว่าหยวนคังฮ่องเต้กำลังคิดสิ่งใด สิ่งนั้นต้องยังไม่สำเร็จแน่นอนทว่าบัดนี้พวกเขายังไม่เข้าใจเรื่องบางเรื่อง ยังถือเป็นฝ่ายเสียเปรียบ หากเป็นเช่นนี้ต่อไป หยวนคังฮ่องเต้นั่นต้องทำสำเร็จก่อนแน่ๆ! แต่หากจะปลิดชีวิตเขาทิ้งเสียตอนนี้ก็ไม่สามารถขจัดปัญหาได้อย่างถอนรากถอนโคนอยู่ดีพวกเขายังคงไม่รู้ว่าสิ่งที่นำพาความเปลี่ยนแปลงให้หยวนคังฮ่องเต้จนทำให้เขากล้าทำลงมือกระทำสิ่งเหล่านี้คืออะไร และชั้นลอยอวกาศในเขตต้องห้ามสำนักคุนอู๋คืออะไรกันแน่ แล้วก็… วิญญาณคนตายที่มีกลิ่นอายหรงอี้ร่างนั้นและการโจมตีที่มีพลังของหรงอี้ในการซุ่มโจมตีครั้งนี้คืออะไรกันแน่ คำถามเหล่านี้ทำให้เยี่ยนอวี๋ปวดเศียรเวียนเกล้า
“อาณาจักรต้าซย่าอันน้อยนิดกลับซ่อนเร้นความลับไว้มากมายเพียงนี้” เยี่ยนอวี๋พึมพำออกมาอย่างไม่รู้ตัว อันที่จริงทั้งหมดนี้สรุปเป็นสองประเด็น นั่นก็คือปัญห
