รย์ลู่พวกเขาเป็นอย่างไรบ้าง”“เข้าไปคุยข้างในเถอะ ท่านพ่อก็กำลังรออยู่” เยี่ยนอวี๋เสนอ
ทุกคนจึงเดินเข้าไปในเรือนก็เห็นเยี่ยนชิงที่ชะเง้อหน้ารอตามคาด หากไม่ใช่เพราะเขาอุ้มเด็กน้อยไว้ เขาคงออกไปรับหน้าเรือนนานแล้วเยี่ยนอวี๋มองไปที่เด็กน้อยที่นอนหลับไปแล้ว เมื่อเห็นว่าเขายังคงหลับสนิทก็พูดขึ้นว่า “อาจารย์จี้จิ่วเองก็ไม่รู้ว่าคนที่ซุ่มโจมตีเขาคือผู้ใด แต่เราเดาว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับราชสำนัก คืนนี้เราจะไปสำรวจที่นั่นดู”“ราชสำนัก หยวนคังฮ่องเต้?” เยี่ยนจื่อเยี่ยขมวดคิ้ว “เขาลงมือเองหรือ”“พูดยาก” ถึงแม้อีอิ่นบอกแล้วว่ารูปร่างของคนๆ นั้นคล้ายคลึงกับหยวนคังฮ่องเต้ แต่เยี่ยนอวี๋รู้ดีว่า หากวิญญาณคนตายนั่นยังอยู่เช่นนั้นรูปร่างก็ไม่ใช่สิ่งที่ตัดสินได้ที่เยี่ยนอวี๋คิดว่าเกี่ยวข้องกับราชสำนัก เพราะว่าหรงอี้บอกไว้ว่าคืนนี้จะไปสำรวจราชสำนัก ทางฝั่งอีอิ่นก็เกิดเรื่องพอดี ทำให้สัญชาติญาณของนางบอกนางว่าสองเรื่องนี้มีส่วนข้องเกี่ยวกันส่วนทางฝั่งสำนักคุนอู๋ เยี่ยนอวี๋ยังคงคิดว่าการที่สำนักคุนอู๋สร้างวิญญาณคนตายได้ เกรงว่าก็คงเกี่ยวข้องกับราชสำนัก ไม่แน่ว่าพวกเขากำลังทุ่มชีวิตทำงานให้หยวนคังฮ่องเต้อยู่ก็เป็นได้ทว่าเรื่องเหล่านี้เป็นเพียงการคาดเดาของเยี่ยนอวี๋เท่านั้น นางต้องการหลักฐานที่จับต้องได้เพื่อยืนยันคำตัดสินของตน ต้าซือมิ่ง
เองก็คิดเช่นนี้เช่นกัน เขาจึงกล่าวว่า “คืนนี้ข้าและเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์จะไปสำ
