ูบศีรษะเด็กน้อย “กินแล้วโตขึ้นต้องกตัญญูต่อปู่อีนะ”“อื้อ…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าอ้าปากอย่างดีใจ “อั้มม…”
ยาสกัดตี้ซินนั่นก็มีจิตวิญญาณ เมื่อเด็กน้อยอ้าปาก มันก็ไหลเข้าไปในปากและสลายเข้าไปในร่างกายของเขาทันที กลิ่นหอมตลบอบอวลไปทั่วในระหว่างนี้เอง ร่างกายของเด็กน้อยก็เปล่งแสงประกาย แก้มของเขาก็แดงระเรื่อ ขนน้อยๆ บนศีรษะของเขาในที่สุดก็หนาขึ้นมาเล็กน้อย ทำให้เจ้าตัวน้อยที่รู้สึกคันหนังศีรษะก็กุมศีรษะน้อยๆ ไว้“อ้ะเนะ?” ผมงอกแล้วหรือน่าเสียดาย… ไม่มีใครตอบเขา เพราะว่าทุกคนในตอนนี้ต่างถูกดวงตาโตที่กำลังเปล่งแสงสีม่วงเลือนรางดึงดูดไปแล้ว!“พ่อ?”เยี่ยนเสี่ยวเป่ามองท่านพ่อด้วยดวงตาสีม่วงจางๆ ที่กำลังกะพริบวูบวาบ ราวกับดวงตาของท่านพ่อ แต่ก็เหมือนกับว่าต้องมีสีเข้มกว่านี้ ทว่า…
