้ผู้แข็งแกร่งคนหนึ่งเป็นคนขี้แย พวกเจ้าไม่ละอายรึไง”“ชุ่ยชุ่ยของเราเป็นคนขี้แยอยู่แล้ว” เม่ยเอ๋อร์โต้กลับอย่างโมโห!หยางถิงซานจุก “งั้นก็เป็นขี้แยที่แข็งแกร่ง!”“ขี้แยแล้วไง จะแข็งแกร่งไม่ได้รึไง พวกเจ้าตาบอดเอง ยังมีหน้ามาหาว่าชุ่ยชุ่ยขี้แยอีก?” เอ้อร์เหมาเองก็รู้สึกว่าสำนักคุนอู๋ไร้เหตุผลเกินไปแล้ว
หยางถิงซานจุกกว่าเดิม หยางเซ่าเหิงจึงโต้กลับอย่างเยือกเย็น“มิต้องพูดให้มากความแล้ว พวกเจ้าภาวนาให้ขี้แยคนนี้ของพวกเจ้าอยู่จนถึงสุดท้ายให้ได้เถอะ! มิเช่นนั้นสำนักชางอู๋ของพวกเจ้าก็จะถูกถอนชื่อออกจากต้าซย่า!”“คนที่ควรภาวนาคือเจ้ามากกว่า นางอยู่ถึงสุดท้ายได้แน่นอน”เยี่ยนอวี๋เอ่ย เสียงใสดั่งสายน ้า เย็นยะเยือกสู่ใจคน ทำเอาคนที่ได้ยินต่างเสียวสันหลังวาบ“เจ้าหมายความว่าอย่างไร” หยางเซ่าเหิงจ้องเยี่ยนอวี๋เขม็ง “หรือว่าหากนางออกมาไม่ได้ เจ้าจะให้ต้าซือมิ่งเหยียบสำนักข้าให้ราบเป็นหน้ากลองรึ ฮึ หากเป็นเช่นนี้ สำนักคุนอู๋ก็ไม่มีอะไรจะพูด แต่ต้าซือมิ่งหากเป็นคนไร้คุณธรรมจริงๆ เขาก็ไม่คู่ควรเป็นต้าซือมิ่ง!”เห็นได้ชัดว่าคำพูดเช่นนี้ต้องการปิดทางต้าซือมิ่ง! และยังเป็นการเตือนและข่มขู่ต้าซือมิ่งแต่แล้ว…“ข้าอยากเป็นต้าซือมิ่งหรือ?” ต้าซือมิ่งเลิกคิ้วถาม ทำเอาทุกคนสะดุ้ง!หยางเซ่าเหิงหน้าซีดกว่าผู้ใด เพราะว่าการถามกลับเช่นนี้หมายถึงต้าซือมิ่งเขาไม่สนใจตำแหน่งต้าซือมิ่งแม้แต่น้อย! หรือก็คือไม่ว่าจะเป็นต้าซื
