เหลียนอย่างเคียดแค้นชือปี้เหลียนที่อยู่ทางนั้นก็บิดเอวสะดีดสะดิ้งเล็กน้อย ยิ้มกล่าวว่า“บางคนน่ะคิดอยากจะพลิกตัวกลับมาแสดงความสามารถ น่าเสียดาย คงไม่มีทาง!”“เจ้า!” เยี่ยนจื่อเสาเกือบจะไปฆ่านางแล้ว!เยี่ยนจื่อเยี่ยดึงเขาไว้ “ก็แค่สุนัขร่านตัวหนึ่ง อย่าไปโต้เลย”“เจ้าบอกว่าใครสุนัขร่าน!” ชือปี้เหลียนเดือด!อินหลิวเฟิงกางพัดออก ท่าทีสง่างาม ฝีปากเราะร้าย “ใครตอบก็คนนั้นแหละ บางคนยังธิดาศักดิ์สิทธิ์ด้วยนะ กลิ่นอายสำส่อนแผ่ซ่านไปทั้งตัว ไม่รู้ว่านอนกับผู้อาวุโสในสำนักไปกี่คนแล้ว จุ๊ๆ”
“นายท่านน้อยอิน ท่านพูดถูกแล้ว ชือปี้เหลียนเลื่องชื่อในความไร้ยางอายนัก ข้าไม่คิดเลยว่าหลังจากชือหมิ่นซิงตายไป หญิงสำส่อนเช่นนางจะกลายเป็นธิดาศักดิ์สิทธิ์ได้ ปทุมศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิเซิ่งเหลียนคงคลื่นไส้แย่แล้ว” ชือหมินหมิ่นกล่าวอย่างคนรู้ข่าววงใน“เจ้า…” ชื่อปี้เหลียนลุกขึ้นยืนอย่างโมโหหยางเซ่าเหิงกลับเอ่ยเสียงดัง “บางสำนักรู้ตัวว่าอ่อนก็เลยกลั่นแกล้งสำนักที่อ่อนแอกว่า ความสามารถล้นเหลือจริงๆ”“เรื่องความสามารถน่ะ อย่างน้อยก็มีดีกว่าหลิงหยางจวิน ข้ามีคนสนิทหญิงในต้าซย่าไม่น้อย ไม่เหมือนหลิงหยางจวินที่มีคนสนิทหญิงเพียงหนึ่งเดียวคนนี้” อินหลิวเฟิงมองไปที่หยางเซ่าเหิงและชือปี้เหลียนอย่างมีความนัย“เจ้า!” หยางเซ่าเหิงจะปะทุแล้ว!ชือปี้เหลียนอยากจะโต้กลับ แต่แล้ว…“ดูนั่นสิ!”“นั่นอะไรน่ะ!”ผู้ชมที่กำลังตั้งใจดูสนามประลอ
