ียงนางคนเดียวที่ ‘แกว่งไปแกว่งมา’ บนต้นไม้ที่หน้าผา“ยอดไปเลย!” ตี๋อูหวน เจ้าสำนักแห่งสำนักเนี่ยผานที่อยู่ข้างนอกดูถึงตรงนี้ก็ตบโต๊ะตะโกนร้องชื่นชม “นางคงรู้อยู่แล้วว่าที่นี่มีหน้าผา จึงแสดงละครตบตาได้ดีเช่นนี้”“กำจัดคนสำนักคุนอู๋สิบคนได้อย่างง่ายดาย ถือว่าแก้แค้นแทนสหายสำนักแล้ว” เหล่าผู้อาวุโสสำนักเนี่ยผานก็เห็นตรงกันว่าศิษย์หญิงเพียงหนึ่งเดียวของสำนักชางอู๋ท่านนี้ต้องเป็นตัวแทนของแผนการทั้งหมดแน่ๆ เพราะชุ่ยชุ่ย ‘สู้’ ได้อย่างแยบยลนัก ก่อนอื่นนาง ‘แสร้ง’ ตกใจวิ่งหนี แต่กลับหลอกล่อให้คนที่ไล่ฆ่านางไปบริเวณใกล้หน้าผา จากนั้นนางก็ซัดรวดห้าคนในคราเดียว! จากนั้นนางก็หนีอีก ทำให้คนเหล่านี้ไล่ตามนางไปต่อ จากนั้นพวกเขาก็ตกหลุมพรางอีกครั้ง
“หากนางไม่แสดงตัวอ่อนแอตั้งแต่แรก คงมีคนมากกว่าสิบไล่ฆ่านาง”“นั่นน่ะสิ! หากนางไม่หยุด ‘รอคน’ พวกเขาก็ตามนางไม่ทันหรอก”“ใช่แล้ว! หากนางไม่วิ่งหนีไปเพราะหมดแรงหลังจากสู้เสร็จ คนที่เหลือห้านายก็คงไม่ไล่ตามนางไป อย่างน้อยก็คงไม่ตามไปทุกคนเช่นนี้ หรือไม่ก็คงกลับไปขอกำลังเสริม สุดท้าย…”ผู้อาวุโสสำนักเนี่ยผานที่มโนกลุ่มนี้ต่างมโนไปว่าการกระทำของชุ่ยชุ่ยเป็นเล่ห์กล! พวกเขาคิดว่าศิษย์หญิงที่เหลือรอดคนนี้ของสำนักชางอู๋ต้องรับมือด้วยยากแน่ๆ ดูท่าคงจะทำให้สำนักบางสำนักผิดหวังแล้ว“ให้ตายเถอะ! บัดซบ! ไร้ประโยชน์!” หยางถิงซานที่ผิดหวังจริงๆก็กำลังก่นด่าแล้ว เขากำลังด่า
