กู้หยวนซูผงะ “…”ยามนี้ห้องโถงดันตกอยู่ในความเงียบเพราะการประกาศเมื่อครู่นี้ของขันที คนที่มีวิชาย่อมได้ยินเสียงผายลม คนจำนวนไม่น้อยจึงพ่นหัวเราะออกมาอย่างกลั้นไว้ไม่อยู่ ภาพตรงหน้าตลกมากจริงๆ หน้าของกู้กุ้ยเฟยเผชิญกับก้นน้อยๆ ของทารกน้อยพอดี!พรวด!ศิษย์สำนักชางอู๋อยู่ใกล้ที่สุด จึงได้ยินชัดเจนที่สุด พวกเขาอดขำไม่ได้จริงๆ!กู้หยวนซูที่จำเป็นต้องสูดหายใจเข้าลึกเพื่อสงบสติอารมณ์ นางสูดลมหายใจเข้าด้วยสัญชาติญาณ จากนั้นเมื่อนางสูดเสร็จแล้วก็พบว่ามีบางอย่างผิดปกติ เพราะนางไม่ได้ยืดตัวตั้งตรงก่อนจะสูดหายใจ! ถึงแม้ตดของเจ้าตัวน้อยจะไม่เหม็น แต่…“หอม?” เจ้าตัวน้อยที่หันศีรษะมาอีกครั้งก็ถามตาปริบ เพราะเห็นกู้หยวนซูสูดหายใจ เด็กน้อยแสดงท่าทีน่ารัก แต่คำถามกลับ ‘ชั่วร้าย’ นักกู้หยวนซูเกือบจะอดกลั้นไว้ไม่อยู่ ดีที่เหอซงรีบเอ่ยขึ้นก่อนว่า“ต้าซือมิ่ง ฝ่าบาทมีบัญชาให้ท่านขึ้นไปนั่งเพื่อดำเนินพิธีแต่งตั้งเจ็ดสำนักครั้งนี้พร้อมกู้กุ้ยเฟย”
“หมายความว่าอย่างไร” เยี่ยนอวี๋ถามกู้หยวนซูกล่าวอย่างไม่เกรงใจ “พระประสงค์เป็นดังเช่นนี้ ข้าและหัวหน้าผู้ดูแลเหอจะรู้ได้อย่างไร”“ข้าถามเจ้าหรือ” เยี่ยนอวี๋ถามกลับด้วยน ้าเสียงราบเรียบกู้หยวนซูสะอึก เหอซงรีบตอบว่า “เรียนปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนข้าน้อยไม่ทราบจริงๆ และก็มิบังอาจคาดเดาเอง”คำตอบนี้ทำให้กู้หยวนซูสะใจไม่น้อย ทว่าต้าซือมิ่งก็กล่าวว่า “ที่นั่งประธานนั่นไม่จำเป็น ข