้าอยู่ที่นี่ก็ดีแล้ว”“ต้าซือมิ่ง เช่นนี้จะลำบาก” กู้หยวนซูพยายามเชื้อเชิญต้าซือมิ่งกลับไม่กล่าวอะไรอีก เขาแสดงท่าทีไม่อยากสนใจกู้หยวนซูชัดเจนกู้หยวนซูสีหน้าแข็งเกร็งอีกครั้ง “…”เหอซงจำเป็นต้องช่วยคลายสถานการณ์อีกครั้ง “ท่านซือมิ่งคิดว่าดีก็พอ แต่หากเกิดเหตุไม่คาดฝันใดๆ ท่านโปรดช่วยเหลือ”“อืม” ต้าซือมิ่งหรงตอบอย่างราบเรียบเหอซงจึงโล่งอกและเชิญกู้หยวนซูขึ้นแท่นเพื่อดำเนินพิธี แม้ฝ่ายหลังจะไม่ค่อยพอใจนัก ถึงอย่างไรนี่เป็นโอกาสที่นางขอมาได้ยากนักที่จะได้นั่งคู่กับต้าซือมิ่ง แต่จะทำอย่างไรได้เล่า ต้าซือมิ่งท่าน
นั้นไม่ยอมห่างจากว่าที่ภรรยา ดึงดันจะนั่งในบริเวณของสำนักชางอู๋ราวกับแต่งเข้าสำนักชางอู๋แล้วกู้หยวนซูทำได้เพียงลาจากต้าซือมิ่งหรงและยังสะบัดแขนเสื้ออย่างไม่เป็นมิตรใส่เยี่ยนอวี๋ เสียงซุกซนของเด็กน้อยดัง แบร่ๆ ขึ้นข้างหู“เจ้าเด็กซุกซน” เยี่ยนอวี๋หยิกแก้มชมพูระเรื่อของเด็กน้อยอินหลิวเฟิงที่แต่เดิมนั่งอยู่ในเขตของตระกูลสูงศักดิ์ก็อดเดินมาหาพร้อมเอ้อร์เหมาไม่ได้ “ใช้ได้นี่! พ่อคุณทูนหัว สมแล้วที่เป็นคุณชายน้อยของข้า เก่งจริงๆ! แม้จะไม่สุภาพไปหน่อย”“เก่ง!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าไม่ฟังอย่างอื่น ฟังแต่คำว่า ‘เก่ง’“ใช่แล้ว! นายท่านน้อยเก่งที่สุดเลย!” เอ้อร์เหมาทอดถอนใจคุณชายน้อยท่านนี้รู้จักปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายให้ท่านพ่อของเขาเช่นนี้ช่างเป็นเด็กน้อยมากความสามารถที่ปกป้องท่านพ่อจริงๆ น่าเสียดายท
