ี่เขาไม่ใช่บุตรของนายท่านน้อยของพวกเขา“ทำเอาข้าน้อยตกใจหมดแล้ว!” ชุ่ยชุ่ยตบหน้าอกเบาๆ พร้อมกล่าวด้วยน ้าเสียงเหมือนจะร้องไห้ นางตกใจมากจริงๆ กลัวว่าคุณชายน้อยจะถูกกุ้ยเฟยที่เห็นหน้าก็รู้ว่าไม่ใช่คนดีอะไรนั่นอุ้มไป“ฮึ!” เม่ยเอ๋อร์กลับพ่นเสียงเย็นชาออกมา นางกังวลเพียงไม่มีศึกให้รบ ไม่เคยหวาดกลัวใดๆ
ในขณะที่สำนักชางอู๋กำลังครึกครื้นอยู่นั้น เหอซงก็อ่านราชโองการของหยวนคังฮ่องเต้ จึงรู้ว่าพิธีแต่งตั้งเจ็ดสำนักครั้งนี้หยวนคังฮ่องเต้คงไม่ปรากฏตัว อย่างน้อยก็คงไม่มาจนกว่าจะถึงรอบชิงชนะเลิศ“นี่เป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน” เยี่ยนหงชวนรู้สึกแปลกเยี่ยนจื่อเสากลับไม่ใส่ใจนัก “อาจจะยังบาดเจ็บสาหัสอยู่”เยี่ยนอวี๋กลับไม่คิดเช่นนั้น ด้วยวิถีการทำงานที่ผ่านมาของหยวนคังฮ่องเต้ หากเขาไม่มั่นใจว่าจะฟื้นตัวได้ทันก่อนวันนี้ เขาย่อมไม่มีราชโองการเช่นนั้น“จวนอ๋องของเราได้ข่าวมาว่าตั้งแต่วันนั้นพระองค์ก็ไม่เคยปรากฏตัวอีกเลย ระหว่างนั้นเหมือนกับว่ามีเพียงกู้หยวนซูได้พบพระองค์ อาการน่าจะไม่ค่อยดีจริงๆ” อินหลิวเฟิงพอจะรู้ข่าวคราวเล็กน้อย“ไม่ว่าอย่างไร ใครเป็นผู้ดำเนินงานก็ไม่ต่างกันหรอก มิอาจเล่นพรรคเล่นพวกต่อหน้าสาธารณะชนเช่นนี้ได้” เยี่ยนชิงกลับมองในแง่ดี “มิหนำซ ้ายังมีเจ้าเด็กหรงอี้คอยสังเกตการณ์อยู่”“ก็ถูก” อินหลิวเฟิงแหล่มองต้าซือมิ่งที่ถูกเรียกว่า ‘เจ้าเด็ก’ นั่นพบว่าเขาไม่มีทีท่าไม่พอใจใดๆ จะว่าไ
