คิดไม่ถึงคือ…“มีพระราชโองการ!”ราชโองการจากราชสำนักมาถึงแทบจะเวลาเดียวกันกับที่พวกเขาถึงจวนอินอ๋อง ทำให้ทุกคนที่ครุ่นคิดเรื่องของตนเองต่างมองหน้ากันไปมาขันทีที่มาส่งราชโองการก็อ่านราชโองการอย่างคล่องแคล่วอาจจะเป็นเพราะรู้ว่าจวนอินอ๋องล้วนเป็นผู้ต่อต้าน ไม่มีผู้ใดคุกเข่ารับราชโองการเสียด้วยซ ้า“ด้วยควาเมตตาของฟ้า ฮ่องเต้มีรับสั่งว่า…” เมื่อขันทีอ่านพระบัญชายาวเหยียดของฮ่องเต้เสร็จแล้ว ทุกคนเพิ่งรู้ว่าข่าวของโหย่วฉู่ปั๋วเชื่อถือได้!นี่เป็นพระราชโองการที่ประสงค์เลื่อนพิธีแต่งตั้งเจ็ดสำนักเร็วขึ้นเกือบสองเดือน อีกทั้งเหมือนกับว่าจะกำหนดไว้แต่แรกแล้ว หยวนคังฮ่องเต้คงคิดจะประกาศในงานเลี้ยง แต่กลับโมโหเพราะต้าซือมิ่งเสียก่อน
“นี่มัน…” อินหลิวเฟิงชะงักเล็กน้อย เมื่ออินสวินอี้เดินขึ้นไปรับราชโองการแล้ว ขันทีคนนั้นก็จากไปโดยไม่กล่าวลา เพราะว่าเขาต้องรีบไปส่งสารต่อที่อื่น“เลื่อนขึ้นมาจริงๆ ด้วย!” เยี่ยนจื่อเสาขมวดคิ้ว “เกรงว่าท่านพ่อคงไม่ทันแล้ว”“ท่านพ่อทำไมหรือ” เยี่ยนจื่อเยี่ยนไม่เข้าใจ“อืม น้องเล็กเรียกหงส์เพลิงตัวจริงมาให้สำนัก ให้ท่านพ่อตั้งใจฝึกบำเพ็ญ เพื่อเลื่อนขั้นให้ตนกลายเป็นนักอัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ในตำนานที่บรรลุขั้นถอดจิต ก่อนจะถึงวันแต่งตั้งเจ็ดสำนัก” เยี่ยนจื่อเสาอธิบายเฟิงจื่ออวิ๋นเหงื่อแตก “หงส์เพลิงตัวจริง?”“?” เยี่ยนจื่อเยี่ยก็มองน้องรองของเขาอย่างตะลึงงันอินหลิวเฟิงและคนอื่นๆ
