ำยาน ้าที่บรรจุในขวดกระเบื้องออกมาแล้วหลังจากเหอซงลองชิมพิสูจน์แล้วไม่มีปัญหาจึงรีบป้อนให้หยวนคังฮ่องเต้ ฝ่ายหลังฟื้นตัวได้เร็วกว่าเดิม ผ่านไปไม่นานก็พูดได้แล้ว “ขอบใจท่านอี”“ฝ่าบาทกล่าวเกินไปแล้ว” อีจี้จิ่วกล่าวด้วยน ้าเสียงราบเรียบตอนมาเป็นเช่นใด บัดนี้ก็เป็นเช่นนั้นทว่าหยวนคังฮ่องเต้ที่ฟื้นตัวขึ้นแล้วก็ยังไม่ยอมแพ้ “สุภาพบุรุษตระกูลเยี่ยนสองท่านนี้คือพี่ชายของจื่ออวี๋ใช่หรือไม่”“พ่ะย่ะค่ะ” แววตาเยี่ยนจื่อเยี่ยมีแสงวาบผ่านนัยน์ตา เขาประสานมือขานตอบ เยี่ยนจื่อเสารู้สึกตงิดขึ้นมาหยวนคังฮ่องเต้ก็กล่าวขึ้นว่า “พี่ชายก็เหมือนบิดา เราประสงค์แต่งตั้งน้องสาวของเจ้าเป็นฮองเฮา”ซี๊ด!
ผู้คนไม่น้อยในโถงต่างคิดว่าหยวนคังฮ่องเต้คงสติฟั่นเฟือนไปแล้ว! ทว่าการกล่าวในยามนี้ช่างเป็นเวลาที่เหมาะเจาะ หากพี่ชายทั้งสองท่านของปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนเป็นคนละโมบ เช่นนั้น…“ขออภัย ขอบพระทัยในความรักใคร่ของฝ่าบาท แต่เสียดายที่ท่านพ่อของกระหม่อมตระเตรียมงานสมรสของน้องสาวและต้าซือมิ่งไว้แล้ว หนังสือหมั้นหมายก็จัดเตรียมเรียบร้อย งานหมั้นหมายก็กำหนดไว้แล้ว เชิญฝ่าบาทอ่าน”
