“อ้ะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าเงยหน้าขึ้นอยากดื่มด้วย มืออ้วนป้อมก็คว้าจับ การกระทำนั้นเร็วมาก! เยี่ยนอวี๋ป้องกันไว้ไม่ทัน แต่เป็นต้าซือมิ่งที่จับมือ ‘เจ้าเล่ห์’ ของลูกน้อยไว้ได้“ข้าอุ้มเอง” หรงอี้อุ้มเจ้าเด็กอ้วนมาเยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้วเล็กน้อย “อุบายของเขายิ่งมายิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ”
“ทั้งยังเร็วด้วย!” อินหลิวเฟิงพูดไม่ออก มือเล็กๆ นั้นราวกับมือไร้เงา ใครจะห้ามทัน มีแต่ต้าซือมิ่งเท่านั้นแหละอินสวินอี้ “…”เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ ‘เฮ้อ’ ไปเฮือกหนึ่ง แสดงออกว่าเป็นเรื่องจริงจัง “เกี่ยวกับเรื่องสัตว์ประหลาดนั่น”“หืม?” เยี่ยนอวี๋เริ่มสนใจอินสวินอี้ยังกล่าวด้วยน ้าเสียงที่หนักแน่นว่า “จากที่ข้าตรวจสอบในเมืองหลวงในช่วงนี้ แหล่งที่มาของสิ่งนั้นอาจไม่ใช่แม่น ้าเย่ว์หมิงแต่เป็นเมืองหลวง”เยี่ยนอวี๋จึงได้สนใจขึ้นมาจริงๆ อินหลิวเฟิงถามขึ้น “เกี่ยวข้องกับวังหลวงหรือไม่”“ยังไม่รู้แน่ วิเคราะห์จากข่าวสารที่ได้รับจากคนของข้า ส่วนที่เคลื่อนไหวก่อนน่าจะอยู่ใต้ตำหนักซือมิ่ง! แต่นอกจากการเคลื่อนไหวเช่นนี้ สัตว์ประหลาดอื่นที่อยู่ใต้ตำหนักซือมิ่งก็ไม่เคลื่อนไหวอีกเลย ทั้งเมืองหลวงเคลื่อนไหวไปเพียงครั้งเดียว โยวตูก็เกิดสงครามขึ้นทันที”“ตำหนักซือมิ่งหรือ” เยี่ยนอวี๋มองไปที่ต้าซือมิ่งโดยไม่รู้ตัว และฝ่ายหลังก็ตอบว่า “เมื่อคืนข้าไปดูมาแล้ว มีอยู่จริง”“เจ้าไม่เคยรู้มาก่อนหรือ” เยี่ยนอวี๋รู้สึกประหลาดใจ
ต้าซือมิ่งบางคนกล
