“แปลก”“แปลกจริง” ถึงแม้ต้าซือมิ่งบางคนจะไม่รู้เรื่องชาติก่อนที่ว่า แต่เขาสัมผัสได้ว่าพระราชวังใต้ดินนี้มีพลังงานมืดปนกลิ่นชั่วร้ายแปลกๆ อยู่ แต่ทั้งพระราชวังใต้ดินกลับว่างเปล่าไม่มีอะไรเลย“เกรงว่าเพิ่งจะถูกจัดการไป” เยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้วปม ใช้มือกดเบาๆไปที่พื้น สัมผัสได้ว่าด้านใต้มีพลังงานที่ชั่วร้ายยิ่งกว่าอยู่ แต่ถูกสะกดไว้อย่างดี “ลงไปได้หรือไม่”“ข้าลองดู” หรงอี้หลอมกายเป็นลำแสงเป็นเงาวิญญาณอันเบาบาง แล้วทะลุเข้าไปใต้พื้น จากนั้นก็หายตัวไปเยี่ยนอวี๋รออยู่ที่เดิม ในขณะเดียวกันก็สัมผัสถึงรอบๆ ได้ แล้วพบว่าแม้สถานที่แห่งนี้จะว่างเปล่า แต่ก็มีผู้แข็งแกร่งอยู่มากมายเช่นกัน!แต่ทว่าการทะลุเข้าไปของต้าซือมิ่งบางคนยังคงไม่สามารถสัมผัสถึงอะไรได้ แม้นเขาจะใช้กระบวนท่าไปมากมายเพียงใดก็ตามก็ไม่มีใครพบกลิ่นอายของเขาได้เยี่ยนอวี๋รู้ดีว่าไม่ใช่เพราะผู้แข็งแกร่งของราชสำนักไร้ความสามารถแต่อย่างใด เพียงแต่เพราะว่า “กลิ่นอายของเขาพิเศษ
มาก เป็นข้าก็ไม่อาจสัมผัสถึงการมีอยู่ของเขาได้แม้นเขาจะตั้งใจแผ่ซ่านกลิ่นอายออกมาก็ตาม”มิเช่นนั้น เมื่อครู่นาง…เยี่ยนอวี๋ที่จู่ๆ ก็นึกถึงจุมพิตเมื่อครู่แววตาครึ้มลงเล็กน้อย ทั้งยังสามารถสัมผัสได้ถึงความรู้สึกเย็นวูบที่ริมฝีปากที่คอยรังควานนางอยู่ไม่วายจนถึงบัดนี้ความรู้สึกนั้น…“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์?”“หืม?”เยี่ยนอวี๋ที่เพิ่งพบว่าต้าซือมิ่งกลับมาแล้วตัวแข็งทื่อ “ขออภัย ข้าเห
