ุนไพรบ ำรุงไต ข้ำน้อยจะไม่แพร่งพรำยออกไปแน่นอน!” พ่อบ้ำนอำวุโสเฮ่อแสดงควำมจริงจัง “ส่วนเรื่องปรำชญ์มหำส ำนักเยี่ยนนั้นให้เป็นหน้ำที่ของข้ำน้อยเอง ข้ำน้อยจะรีบไปสืบหำอย่ำงละเอียด!”“ไม่ใช่ว่ำหำต้นตอไม่พบหรือ”“เพื่อนำยน้อยแล้ว ข้ำน้อยต้องหำให้พบจนได้! ทุกท่ำนรอก่อนข้ำน้อยจะลงมือด้วยตนเอง พวกท่ำนตำมอัธยำศัยเลย” พ่อบ้ำนอำวุโสเฮ่อกล่ำวจบก็รีบออกจำกจวนทันที ไม่รู้ว่ำรีบไปสืบเรื่องหรือรีบไปซื้อสมุนไพรบ ำรุงไตกันแน่
เยี่ยนจื่อเสำรู้สึกว่ำน่ำจะเพรำะรีบไปซื้อสมุนไพรบ ำรุงไต…ส่วนอินหลิวเฟิงที่กังวลว่ำต้ำซือมิ่งจะปล่อยพลังงำนเยือกเย็นให้กับตนนั้น รีบกล่ำวขึ้น “ข้ำไปดูจวนอ๋องก่อน แล้วก็เตรียมตัวไปดูท่ำนพ่อของข้ำและพี่ใหญ่เยี่ยนในวันพรุ่งนี้ด้วยทีเดียวเลย”กล่ำวจบไม่รอให้เยี่ยนอวี๋ตอบกลับ อินหลิวเฟิงก็หำยตัวไปทันทีเอ้อร์เหมำเองก็ถอนหำยใจแล้วตำมไป รู้สึกว่ำนำยของตนขี้ขลำดเสียจริง เป็นเช่นนี้จะต้องไม่มีภรรยำแน่นอน เฮ้อ! ช่ำงน่ำเป็นห่วงเสียจริงเยี่ยนจื่อเสำเห็นดังนั้นก็กลั้นข ำไม่อยู่ “นำยบ่ำวสองคนนี้”“ซื่อบื้อ” เม่ยเอ๋อร์ตอบเสียงชัด“อ้ะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่ำเห็นด้วยท ำให้เยี่ยนจื่อเสำยิ่งกลั้นข ำไม่อยู่ แต่ทว่ำสิ่งที่เขำสนใจคือ “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ เจ้ำว่ำข่ำวลือเป็นเรื่องจริงหรือไม่”“เป็นไปได้” เยี่ยนอวี๋ไม่ค่อยสนใจนักแต่ก็มีคนของจวนอ๋องเข้ำมำรำยงำน “เรียนต้ำซือมิ่ง นอกจวนมีบุคคลที่อ้ำงว่ำเป็นลูกน้องข
