องท่ำนมำขอพบ ท่ำนจะยอมให้เข้ำพบหรือไม่ขอรับ”
“ให้เข้ำมำ” ต้ำซือมิ่งพูดพร้อมกับมองไปทำงเยี่ยนอวี๋ “ประเดี๋ยวเจ้ำก็จะได้พบคนที่ถือว่ำเป็นลูกน้องของข้ำจริงๆ แล้ว”“ข้ำไม่ได้อยำกพบ”“ปำกไม่ตรงกับใจ”เยี่ยนอวี๋ “…”นำงปำกไม่ตรงกับใจอย่ำงไรกัน นำง…เยี่ยนอวี๋ที่ก ำลังจะบอกว่ำนำงไม่ได้สนใจกลับมองไปบริเวณที่ห่ำงออกไป ชำยหนุ่มวัยกลำงคนในร่ำงชุดด ำที่มีกลิ่นอำยคล้ำยกับเม่ยเอ๋อร์ได้เดินเข้ำมำ“!” ดวงตำของเม่ยเอ๋อร์เปล่งประกำยแต่คนคนนั้นกลับไม่แม้แต่สบตำ แต่ไปคุกเข่ำต่อหน้ำต้ำซือมิ่งหรงโดนตรง “ต้ำซือมิ่ง ข้ำน้อยมำช้ำไป”“ลุกขึ้นเถิด” ระหว่ำงที่หรงอี้ตอบก็ลูบลูกน้อยเบำๆ พร้อมกับกล่ำวประกำศ “นี่เป็นบุตรชำยของข้ำ ข้ำงๆ นี้เป็นภรรยำที่ยังไม่ได้แต่งงำนกันของข้ำ”“เจ้ำ…” เยี่ยนอวี๋ก ำลังจะคัดค้ำน“ข้ำน้อยขอคำรวะนำยหญิง และคุณชำยน้อยขอรับ” คนใช้ในร่ำงชุดด ำที่คุกเข่ำลงไปได้ยอมรับนำยคนใหม่ทั้งสองคนแล้ว แล้ว
รำยงำนต่อไปว่ำ “ที่ข้ำน้อยมำก็เพื่อจะรำยงำนเรื่องเกี่ยวกับนำยหญิงขอรับ”“ว่ำมำ”“ตำมข้อมูลที่ได้รับมำ มำรดำของนำยหญิงเป็นบุตรสำวของจำงเจิ้นหวำแห่งส ำนักคุนอู๋จริง ทั้งยังเป็นบุตรสำวที่ให้ก ำเนิดจำกนักร้องในหอกุ้ยชุนฟำงแห่งเมืองหลวงอีกด้วย และเดิมนำงมีฐำนะเป็นทำสตำมมำรดำแต่ภำยหลังน่ำจะเป็นเพรำะควำมสัมพันธ์กับเจ้ำส ำนักคุนอู๋จึงได้เปลี่ยนฐำนะ บ้ำงก็ว่ำเป็นเพรำะมำรดำของนำยหญิงสวรรค์มำโปรดได้ปลุกพรสวรรค์กำรเป็นผู
