้อัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ได้กะทันหัน จึงได้เปลี่ยนฐำนะของตนให้เป็นผู้สูงส่ง แต่เรื่องนี้ไม่สำมำรถสืบต่อไปได้แต่ข้ำน้อยได้ส่งคนให้สืบต่อไปแล้วขอรับ” คนใช้วัยกลำงคนกลำวสั้นๆ ได้ใจควำม“เช่นนี้ก็แสดงว่ำท่ำนแม่ของเรำมีควำมเกี่ยวข้องกับส ำนักคุนอู๋จริงๆ อย่ำงนั้นหรือ!” เยี่ยนจื่อเสำไม่อยำกจะเชื่อ ที่ส ำคัญคือเพรำะว่ำท่ำนพ่อของเขำไม่ได้พูดอะไรเลยน่ะสิ!“ใช่แล้วขอรับ” คนใช้วัยกลำงคนตอบอย่ำงมั่นใจต้ำซือมิ่งบำงคนถึงได้แนะน ำคนใช้ของตน “เขำมีนำมว่ำหลำนชัง มีเชื้อสำยของเทพอสูรและจัดกำรงำนภำยต ำหนักซือมิ่งแทนข้ำ”
“เป็นเช่นนี้เอง” เยี่ยนอวี๋สัมผัสได้ว่ำคนตรงหน้ำนี้มีเชื้อสำยเทพอสูรอยู่จริง และมีล ำดับของกำรปลุกตื่นสูงมำก แต่ลมปรำณซับซ้อนไม่ใช่ลมปรำณรุ่นหลังของผู้ใต้บัญชำของนำงตนใดเลยหลำนชังที่ได้รับกำรแนะน ำจำกต้ำซือมิ่งตื่นเต้น “เป็นบุญของหลำนชังที่ได้ช่วยเหลือต้ำซือมิ่ง หำกนำยหญิงมีเรื่องให้ข้ำน้อยรับใช้ก็บอกมำได้เลยขอรับ”“อย่ำเรียกข้ำว่ำนำยหญิง” เยี่ยนอวี๋อยำกจะแก้ไข“ขอรับ นำยหญิง!”เยี่ยนอวี๋ “…”นี่ต้องเป็นเจตนำลับของต้ำซือมิ่งบำงคนแน่นอน!ต้ำซือมิ่งผู้ไม่รู้เรื่องใดๆ เลยก ำลังจะอธิบำย เจ้ำตัวน้อยก็ถอนหำยใจออกมำเฮือกหนึ่ง “ฮ่ำ!”“คุณชำยน้อยมีอะไรให้รับใช้ขอรับ” หลำนชังถำมขึ้นเยี่ยนเสี่ยวเป่ำที่เพียงแค่อยำกถอนหำยใจเท่ำนั้นกะพริบตำ“เนะ?” ถำมข้ำหรือต้ำซือมิ่งที่จับตัวลูกน้อยอยู่รู้ว่ำลูกน้อยอยำกไปเล่นอย