จ่มใส แม้มีถ้อยคำอีกนับพันนับหมื่นยังไม่ได้เอ่ยแต่กลับประคองต้าซือมิ่งขึ้นมาแล้ว “ข้าเห็นด้วยกับการแต่งงานในครั้งนี้ ขอเพียงเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ยินดี”เยี่ยนอวี๋ “…”นางที่เงียบไปนั้น ข้างหูยังมีคำตอบที่กู้หยวนเหิงตอบเมื่อชาติก่อนดังก้องไปมา ‘ขอเพียงนางเชื่อฟัง’หึ ขอเพียงนางเชื่อฟังเยี่ยนอวี๋ที่คิดถึงตรงนี้พลันช้อนตาขึ้นมองไปทางหรงอี้ ฝ่ายหลังก็กำลังมองมาทางนางพอดี เมื่อสายตาสองคู่สบประสานเยี่ยนอวี๋ก็อึ้งงันไป
มีชั่ววูบหนึ่ง นางพลันรู้สึกว่าเขามุ่งตรงมาที่นาง ไม่เช่นนั้นหากเป็นชาติก่อนคนที่แม่นางน้อยผู้นั้นพบคือเขา อย่างนั้นทุกสิ่งทุกอย่างจะเปลี่ยนไปหรือไม่แต่ยามนั้นเขาไม่มา หลังจากนางกลับมาเกิดใหม่เขาก็รีบรุดตามมา หรือนี่เป็นเหตุเป็นผลส่งเสริมกันหากใช่ล่ะก็…ไม่รอให้เยี่ยนอวี๋คิดมากไปกว่านี้เยี่ยนชิงก็ตบลงบนบ่าของลูกเขยที่สูงกว่าเขาเล็กน้อย “พูดตามตรงนะ หากเจ้าสารเลวอย่างเจ้ากล้ารังแกเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์อีกล่ะก็เจ้าจะต้องเสียใจ!”หรงอี้ที่กดพลังเทพทั้งหมดเอาไว้แล้วรับฝ่ามือนี้ของท่านพ่อตาพลางเอ่ยตอบอย่างจริงจัง “ต่อไปเรื่องในบ้านให้เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์เป็นผู้ตัดสินใจ”“เจ้าเด็กนี่” เยี่ยนชิงตบบ่าลูกเขยต่อไปรู้สึกว่าเขาช่างเป็นลูกเขยรู้ความดีจริงๆ รู้ความกว่าเขาในปีนั้นเสียอีก น่าเสียดาย…ช่างเถอะ ไม่ต้องเอ่ยถึงดีกว่า“อ้ะเน้ะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่เห็นว่าท่านตาตีท่านพ่อไปหลายครั้งพยายามดิ้นเข้ามาแ
