่าภรรยากำลังทำเพื่อเขาและอยากจะซึมซับความรู้สึกนี้เสียหน่อยจึงอุ้มเจ้าก้อนน้อยยืนอยู่ด้านข้างอย่างเชื่อฟังจวินอั้นเทียนที่มองอยู่ตรงนี้แม้ไม่อยากรบกวนแต่ก็จำต้องพูดขึ้นว่า “ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยน ต้าซือมิ่ง ห้วงอากาศทั้งโยวตูยังไม่ค่อยเสถียรนักเกรงว่าจะไม่สามารถใช้ค่ายกลเคลื่อนเวหาได้”“ไม่เป็นไร”“ไม่เป็นไร”เยี่ยนอวี๋กับต้าซือมิ่งกล่าวขึ้นพร้อมกันเยี่ยนอวี๋ชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาของต้าซือมิ่งบางคนก็โค้งขึ้นมาแล้วจวินอั้นเทียน “…”เอาเถอะเขาไม่เตือนแล้ว ทั้งสองท่านคงมีแผนการอยู่แล้วอินหลิวเฟิงเองก็ไม่เอ่ยโน้มน้าวเพียงถามว่า “ว่าไปแล้วต้าซือมิ่งท่านเตรียมตัวพร้อมแล้วหรือยัง?”“หืม?” ต้าซือมิ่งที่กำลังมองภรรยาพลางคิดว่าพวกเขาช่างใจตรงกันเสียจริงไม่ได้ตอบอินหลิวเฟิงในทันที
อินหลิวเฟิงเองก็ไม่ได้ทักท้วงอะไรเพียงเอ่ยเตือนว่า “ไปพบพ่อตานี่ พ่อตาในอนาคตของท่านน่ะเป็นคนหัวแข็งคนหนึ่งเลยนะ”“อย่าพูดเหลวไหล! เอาแต่กุเรื่องไร้สาระ” เยี่ยนจื่อเสารีบตัดบทคำพูดของอินหลิวเฟิงในทันที “จะว่าไปแล้วก่อนหน้านี้เจ้าเองก็เคยอยากจะสู่ขอเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์เหมือนกันไม่ใช่หรือ ตอนนี้ตัดใจแล้วหรือ”อินหลิวเฟิงพลันอยากร้องไห้ขึ้นมาเพิ่งรู้ว่าพี่รองเยี่ยนจื่อเสาเป็นคนร้ายกาจเช่นนี้ สามารถทำให้คนตายอย่างอนาถได้ “ข้าผิดไปแล้วพี่รอง ไม่สิ พี่รองเสา ข้าน้อยผิดไปแล้ว ต้าซือมิ่ง ข้าน้อยผิดไปแล้วตอนนั้นล้วนเป็นเพราะอายุยังน้อยไม่
