ัวที่บวมปูดอย่างขุ่นเคืองสุดประมาณ ลูกสาวที่รักก็หาไม่พบ ไม่มีข่าวคราวก็แล้วไปเถิด ตอนนี้ยังมีพระราชเสาวนีย์น่ารำคาญนี่อีก คิดแล้วก็หงุดหงิดนัก!ไม่รู้เลยว่า…
ลูกสาวสุดที่รักของเขานั้นตอนนี้ได้ ‘ปรากฏกาย’ สู่โลกอีกครั้งแล้วเมื่อตะวันสาดส่องลงบนใบหน้าของทุกคนหลังจากห่างหายไปนาน ผู้ที่ดีใจมากที่สุดก็คือเยี่ยนเสี่ยวเป่า “อ้ะเน้ะเนะ!” เขาที่รู้สึกได้ถึงความอบอุ่นแสดงออกว่าชื่นชอบแสงแดดนี้มากกว่าใครเยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ไม่ต้องสวมเสื้อคลุมหนาๆ อีกแล้ว เสื้อตัวในที่ค่อนข้างหลวมนั้นไม่กระทบต่อการโลดเต้นของเขาแม้แต่น้อยย่อมถูกใจเขาเป็นธรรมดา“นาย…นายน้อย!?” ทหารของโยวตูที่ถูกกำหนดให้มาลาดตระเวนบริเวณแม่น ้าเย่ว์หมิงเมื่อได้เห็นคณะของอินหลิวเฟิงก็พลันเบิกตากว้างตามสัญชาตญาณ แสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อหลังจากศึกเมื่อสามเดือนก่อนนั้น ความเสียหายของกองทัพของโยวตูนั้นไม่มาก แต่เฉาหมิงเฉิงและพวกทหารราชสำนักกลับถูกฟ้าผ่า ทั้งตายและบาดเจ็บนับไม่ถ้วนทำให้ความวุ่นวายครั้งนั้นจบลงทั้งอย่างนั้นและยังมีจวินอั้นเทียนคอยดูแลอยู่ ประกอบกับตัวอินสวินอี้เองยามอยู่จวนอ๋องเองก็เป็นคนมีบารมีและเส้นสายมาก โยวตูในยามนี้จึงกลับคืนสู่ความสงบ ไม่ได้ถูกราชสำนักควบคุมเอาไว้นี่เป็นผลลัพธ์อันล้มเหลวของหยวนคังฮ่องเต้ แต่เขาก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยคิดจะเคลื่อนทัพใหญ่มากวาดล้างโยวตูที่เป็นเนื้อร้ายทางด้านนี้
แต่จนถึงบัดนี้ค่ายกลเคลื่อนย
