นายน้อย…” หัวหน้าทหารที่เป็นผู้นำอ ้าอึ้งแต่ก็จำต้องพูดว่า“พวกท่านต้องรักษาตัวให้ดี โยวตูของพวกเรา…” ไม่อาจไร้ผู้นำได้อินหลิวเฟิงรู้ดีจึงไม่ได้ต่อคำเพียงถามว่า “ตอนนี้เจ้าสำนักจวินคอยดูแลโยวตูอยู่ใช่หรือไม่”“ขอรับ”“พาข้าไปพบเขา” อินหลิวเฟิงอยากรู้รายละเอียดของเรื่องราวจวินอั้นหยวนที่นิ่งเงียบมาตลอดเอ่ยปลอบใจออกมาในตอนนี้ “มีศิษย์พี่เจ้าสำนักอยู่ ไม่ต้องกังวลมากเกินไป”ศิษย์คนอื่นของสำนักพากันพยักหน้า พวกเขาพากันออกมาหลังจากที่เยี่ยนอวี๋เริ่มการผนึกจึงได้รู้เรื่องที่ด้านนอกเกือบจะมีการ‘ผลัดแผ่นดิน’ กันแล้วแต่ไม่ว่าจะเป็นศิษย์สำนักจวินจื่อหรือว่าจวินอั้นหยวน หลังจากที่เกิดการผนึกพวกเขาล้วนได้รับการชำระล้างจนจิตวิญญาณห้าธาตุได้รับประโยชน์มหาศาล
ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่เหมือนกับพวกจวินฮวนที่พลังบำเพ็ญก้าวกระโดดแต่ก็ล้วนก้าวหน้าในระดับหนึ่ง ถือว่าได้รับรางวัลชั้นยอดเลยทีเดียวหลังจากจวินอั้นเทียนเห็นพวกอินหลิวเฟิงก็ยืนขึ้นอย่างตกตะลึงทันที “พวกเจ้า…”“ศิษย์พี่”“อาจารย์!”“เจ้าสำนัก…”ทั้งคณะที่เห็นว่าอาการของจวินอั้นเทียนไม่สู้ดีนักสีหน้าก็พลันเปลี่ยนไปพากันเอ่ยถามเสียงดังเซ็งแซ่ไม่หยุด ถามจนจวินอั้นเทียนต้องรีบยกมือให้หยุด “ข้าไม่เป็นอะไร พวกเจ้านั่งก่อน”พูดถึงตรงนี้จวินอั้นเทียนก็เห็นกลุ่มคนที่ถูกทิ้งเอาไว้ด้านหลังโดยเฉพาะในกลุ่มนั้นยังมีหนึ่งหญิงหนึ่งชายที่ดูโดดเด่นมาก “สองท่านนี้คงจะเป็นปราช
