อทันที
และต้าซือมิ่งหรงที่กลั่นแกล้งหญิงที่ตนหมายปองนั้น ริมฝีปากของเขาก็โค้งขึ้นน้อยๆ นัยน์ตาสีม่วงราวกับแก้วหลิวหลีปรากฏระลอกคลื่นบางเบา น ้าเสียงไพเราะราวกับเสียงพิณยังเจือไปด้วยความขบขัน “ชัดเจนมากว่าข้าต้องการเจ้า”“…”เยี่ยนอวี๋ที่ตัวแข็งทื่อถอยกรูด “เจ้า…”แต่ต้าซือมิ่งหรงที่ยังคงก้าวเข้าใกล้นางพลันจริงจังขึ้นมา “ในเมื่อเจ้าดูออกว่าพลังเทพของข้ากำลังถดถอย อย่างนั้นเจ้าก็ควรจะรู้ว่าข้าไม่อาจจะเคลื่อนย้ายพลังอื่นมารักษาตนเองได้ในเวลานี้ พลังดั้งเดิมนั้นเป็นข้อยกเว้นและเจ้าก็คงจะมั่นใจแล้วว่าข้าไม่ใช่จิตวิญญาณของสามภพ”“ใช่” เยี่ยนอวี๋ห่อเจ้าตัวน้อยนุ่มนิ่มเป็นก้อนกลม ฝ่ายหลังมองท่านพ่อของตนด้วยความสงสัยแล้วหันไปมองท่านแม่อีกครั้งหลังจากนั้นก็นอนนิ่งอยู่ในอ้อมกอดของท่านแม่พลางฟังทั้งสองพูดคุยกันอย่างเชื่อฟังท่าทางรู้ความนั้นทำให้ต้าซือมิ่งเอนกายเข้าไปหาตามสัญชาตญาณและจูบหัวโล้นน้อยๆ ของเจ้าตัวน้อยอย่างเป็นธรรมชาติ ทำให้เหมือนทั้งร่างของเขาโถมเข้าสู่อ้อมกอดของเยี่ยนอวี๋
เยี่ยนอวี๋ที่เดิมตัวแข็งอยู่ก็อยากจะหลบออกตามสัญชาตญาณแต่ว่าเจ้าตัวน้อยกลับโอบคอเรียวของท่านพ่อของเขาเอาไว้ “…พ่อ!พ่อ พ่อ ฮี่…อ้ะเนะเน้ะ”“เด็กดี” หรงอี้ที่จมเข้าไปในอ้อมกอดของเยี่ยนอวี๋ตามแรงดึงอุ้มเจ้าตัวน้อยขึ้นมาสัมผัสโดนช่วงท้องของเยี่ยนอวี๋อย่างเป็นธรรมชาติแต่กลับไม่มีท่าทีล่วงเกินแม้แต่น้อยเยี่ยนอวี๋ “…”นี่มันห
