กดิ์สิทธิ์ รอบตัวของพวกเขำมีแต่ปีศำจที่เต็มไปด้วยฝีหนอง
สิ่งที่ต่ำงจำกแบบที่ต้ำซือมิ่งเห็นคือ ปีศำจฝีหนองเหล่ำนี้มิได้เกำะกลุ่มกันบนฟ้ำ แต่กลับอยู่รอบๆ ตัวเยี่ยนอวี๋ กลำยเป็นปีศำจฝีหนองมำกมำยที่มีลักษณะหลำกหลำยและในขณะที่อินหลิวเฟิงหวำดกลัวปีศำจเหล่ำนี้ เขำยังอดแขวะไม่ได้ว่ำ “อัปลักษณ์จริงๆ! ไม่รู้ว่ำเอ้อร์เหมำ เม่ยเอ๋อร์ ศิษย์พี่รองและจวินฮวนพวกเขำเป็นอย่ำงไรบ้ำง พวกเรำเข้ำมำพร้อมกัน แต่เหตุใดพวกเขำหำยไปแล้วล่ะ”“มิใช่เรื่องเลวร้ำยเสมอไป” เยี่ยนอวี๋ในบัดนี้พอจะคำดเดำได้แล้ว“ที่ปีศำจฝีหนองเหล่ำนี้ล้อมโจมตีเรำ อำจเป็นเพรำะสำยเลือด”“หมำยควำมว่ำอย่ำงไร” อินหลิวเฟิงแสดงสีหน้ำจริงจัง“สำยเลือดของเรำไม่เหมือนกัน ข้ำไม่มีน้องสำวเช่นเจ้ำเสียหน่อย!”เยี่ยนอวี๋ “…”วิหคทมิฬน้อยโง่ขึ้นทุกวันจริงๆโชคดีที่อินหลิวเฟิงที่ถูกเยี่ยนอวี๋บ่นในใจนึกขึ้นได้ทันทีว่ำ “เจ้ำหมำยถึงสำยเลือดวิหคทมิฬของข้ำ และกำรสืบทอดต ำหนักไท่ชำงของเจ้ำหรือ”“อืม” เยี่ยนอวี๋พยักหน้ำ “ที่นี่คงจะเป็นโลกของผนึก เป็นผนึกที่ถูกกัดกร่อนโดยวิญญำณอสูรที่ถูกผนึกเหล่ำนั้น ท ำให้ที่นี่กลำยเป็นโลกที่ถูกกัดกร่อน”
“เช่นนั้นจะออกไปอย่ำงไร” อินหลิวเฟิงถำมต่อ“พูดยำก” เยี่ยนอวี๋ยังไม่ค่อยแน่ใจ “ข้ำก็ไม่เคยมำที่นี่”“สำยสืบทอดของเจ้ำมิได้บอกไว้หรอกหรือ”“ครำนั้นยังไม่มีโลกกัดกร่อนนี่หรอก” เยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้วมองฝีหนองแปลกพิสดำรที่อยู่รอบๆ พึมพ ำว่ำ “ห
